گسترش چتر بیمه‌ای و حمایت ۳۳۰۵ میلیارد ریالی از صنعت طیور ایران در سال ۱۴۰۴

پوشش گسترده بیمه‌ای برای صنعت طیور

بر اساس آمارهای رسمی، در سال ۱۴۰۴، بیش از ۱.۸ میلیارد قطعه طیور تحت پوشش صندوق بیمه کشاورزی قرار گرفتند. این پوشش شامل طیف وسیعی از طیور، از جمله گله‌های استراتژیک (لاین، اجداد و مادر)، واحدهای گوشتی، تخم‌گذار و حتی گونه‌هایی نظیر بوقلمون و شترمرغ می‌شود که نشان‌دهنده تعهد به پایداری تولید در تمامی ابعاد است.

نقش صندوق بیمه کشاورزی در جبران خسارات

پرداخت ۳۳۰۵ میلیارد ریال غرامت

صندوق بیمه کشاورزی در سال ۱۴۰۴، با پرداخت مجموعاً ۳۳۰۵ میلیارد ریال (معادل ۳۳۰.۵ میلیارد تومان) غرامت، نقش حیاتی خود را در بازگرداندن نقدینگی به واحدهای آسیب‌دیده ایفا کرد. این اقدام، ضربه‌گیر مالی مهمی در برابر خسارات وارده به تولیدکنندگان محسوب می‌شود.

توزیع اعتبارات غرامت

تحلیل دقیق داده‌ها نشان می‌دهد که بخش عمده این منابع، یعنی رقمی معادل ۲۵۸۰ میلیارد ریال، به بخش «نیمچه‌گوشتی» اختصاص یافته است. این تخصیص هدفمند، با هدف جلوگیری از توقف چرخه تولید گوشت سفید در کشور صورت گرفته است. مابقی اعتبارات نیز صرف جبران خسارت در واحدهای مرغ تخم‌گذار و مادر گوشتی شده است.

بیمه اجباری و تسهیل فرآیند صدور

طبق تبصره ۸ ماده واحده قانون بیمه کشاورزی، پوشش بیمه‌ای برای تمامی جوجه‌های یک‌روزه الزامی است. برای حذف بوروکراسی و رفاه حال تولیدکنندگان، این بیمه‌نامه‌ها مستقیماً در مبادی تولید (واحدهای جوجه‌کشی) صادر می‌شوند. این رویکرد سیستماتیک، فرآیند صدور بیمه‌نامه را بدون نیاز به حضور فیزیکی مرغداران و هم‌زمان با آغاز چرخه تولید ممکن ساخته است.

ساختار حمایتی و سهم دولت در حق‌بیمه

بهزاد باباخانی، قائم مقام صندوق بیمه کشاورزی، ساختار دوگانه حمایت‌ها را تشریح کرد که خدمات بیمه‌ای در دو سطح ارائه می‌شود:

• بیمه پایه: ویژه پوشش حوادث قهری، سوانح طبیعی و حذف کانون‌های آلوده.
• بیمه تکمیلی: جهت جبران تلفات ناشی از بیماری‌های واگیردار و پرخطر.

در این مدل حمایتی، صندوق بیمه متعهد به جبران میانگین ۸۰ درصد ارزش اقتصادی طیور تلف‌شده است. همچنین، دولت با هدف کاهش هزینه‌های تولید، میانگین ۶۰ درصد از حق‌بیمه را به صورت یارانه تقبل کرده و سهم تولیدکننده در پرداخت حق‌بیمه به ۴۰ درصد کاهش یافته است.

مرجع تشخیص و تأیید خسارت

فرآیند پرداخت غرامت و حذف کانون‌های آلوده در تمامی موارد، منوط به اعلام رسمی و تأییدیه سازمان دامپزشکی کشور است. این همکاری میان‌بخشی، تضمین‌کننده شفافیت در پرداخت‌ها و واکنش سریع در برابر امراض واگیر حیوانی و حوادث غیرمترقبه در صنعت طیور کشور است.