احیای هنر شیشه‌گری «قرابه» در میمند؛ چالش‌ها و چشم‌اندازها

هنر دیرینه شیشه‌گری در میمند فارس، که زمانی با عطر گلاب این دیار پیوند ناگسستنی داشت، پس از سال‌ها رکود و به کما رفتن در هجوم ظروف پلاستیکی، بار دیگر با تلاش هنرمندان و صنعتگران احیا شده است. این هنر اصیل، اکنون نه تنها چشم گردشگران را خیره کرده، بلکه نویدبخش شکوفایی مجدد اقتصادی و فرهنگی منطقه است.

بازگشت شکوه «قرابه» به میمند

محمدکریم صالحی، هنرمند پیشکسوت و مدیر شرکت «چکه چکه»، در حاشیه بازدید مدیرکل میراث‌فرهنگی فارس، از تلاش‌ها برای احیای ظروف شیشه‌ای سنتی موسوم به «قرابه» سخن گفت. وی اظهار داشت که صنعت شیشه‌گری در میمند ریشه‌ای عمیق دارد و از سال ۱۳۹۴ با هدف روشن کردن دوباره آتش کوره و بازگرداندن این هنر ظریف، گام‌های موثری برداشته شده است.

«لیمون»؛ راز کهن در شیشه‌های میمند

صالحی به تخصص منحصربه‌فرد استادکاران میمندی در استفاده از مواد طبیعی اشاره کرد و گفت: «ما از ماده‌ای به نام لیمون که هدیه رودخانه‌هاست استفاده می‌کنیم. این ماده پس از فرآوری، همچون عایقی جادویی عمل کرده و دمای گلاب و عرقیات را حفظ می‌کند. این تنها یک ظرف نیست، بلکه دانشی تجربی است که از نیاکان ما به ارث رسیده است.»

چالش خام‌فروشی و لزوم برندسازی

این فعال حوزه گردشگری و صنایع‌دستی با انتقاد شدید از پدیده خام‌فروشی گل محمدی تصریح کرد: «بسیار تلخ است که دسترنج کشاورزان میمندی به شهرهای دیگر صادر شود و گلاب ناب ما با برچسب کاشان و کرمان به دست مصرف‌کننده برسد. میمند خاستگاه اصیل است و نباید در سایه نام‌های دیگر بماند.»

نقدینگی؛ سد راه شکوفایی

مدیر شرکت چکه چکه، کمبود نقدینگی و دشواری دسترسی به تسهیلات کم‌بهره را بزرگترین چالش پیش روی تولیدکنندگان دانست و خاطرنشان کرد: «ظرفیت میمند برای تبدیل شدن به قطب اول گردشگری کشاورزی و صنایع‌دستی کشور بی‌نظیر است، اما تا زمانی که مشکل سرمایه در گردش برای خرید گل و توسعه دیگ‌های پخت حل نشود، این پتانسیل به فعلیت کامل نخواهد رسید.»

دعوت به حمایت مسئولان

وی در پایان تأکید کرد که احیای شیشه‌گری، احیای بخشی از روح میمند بود و اکنون نوبت مسئولان است تا با تقویت زیرساخت‌ها و حمایت واقعی از تولیدکنندگان، اجازه ندهند این شعله دوباره روشن‌شده، بار دیگر به سردی بگراید.