ادموند بزیک: از نسل طلایی پرسپولیس تا ماموریت ساخت ستاره‌های آینده

اهمیت بزیک در پرسپولیس و دربی‌های ماندگار

اهمیت بزیک برای هواداران پرسپولیس نه تنها به دلیل توانایی‌های فنی، بلکه به واسطه اخلاق نیکو، روحیه کار تیمی و دوری از خودنمایی بود. او با سخت‌کوشی، در کنار رضا ترابیان و مهدی مهدوی‌کیا، مثلثی آتشین را در خط حمله تیم استانکو تشکیل داد که حریفان، به‌ویژه استقلال، از آن در امان نبودند. بزیک بارها در دیدارهای حساس مقابل استقلال موفق به گلزنی شد و کارنامه‌ای بسیار پربارتر از دایی و پیوس در این بازی خاص از خود به جا گذاشت.

هواداران پرسپولیس او را «ادو» می‌خواندند و مورد علاقه بازیکنان بزرگی چون احمدرضا عابدزاده بود. اما این دوران موفقیت‌آمیز در سال ۱۳۸۰ و پس از چند نمایش ضعیف، با تصمیم علی پروین به پایان رسید و او به شکلی بی‌رحمانه از جمع بازیکنان کنار گذاشته شد.

درخشش در سپاهان و مصدومیت تلخ ملی

پس از جدایی از پرسپولیس، بزیک به سپاهان پیوست و در آنجا توانست آقای گل لیگ ایران شود. او در دیداری به‌یادماندنی مقابل پرسپولیس، گلی «آیکونیک» را از بالای سر بهروز رهبری‌فرد وارد دروازه تیم سابقش کرد؛ تیمی که عاشقش بود اما از آن کنار گذاشته شده بود. ادموند که در اوج آمادگی قرار داشت، با وجود حضور ستارگان بزرگ فوتبال ایران در آن زمان، راه خود را به تیم ملی برانکو نیز باز کرد. اما در شرایطی که یکی از مسافران احتمالی جام جهانی ۲۰۰۶ محسوب می‌شد، در دیدار مقابل کره شمالی دچار مصدومیت سنگین رباط صلیبی شد و از رسیدن به این افتخار بزرگ بازماند.

بازگشت به آکادمی پرسپولیس: رویای ساخت لاماسیا

بزیک پس از پایان دوران بازیگری در سپاهان، وارد عرصه مربیگری شد و در تیم‌های پرسپولیس و آکادمی کیا فعالیت کرد. او در دوره مدیریت علی‌اکبر طاهری، به همراه بهروز رهبری‌فرد، برای مدت کوتاهی هدایت تیم‌های پایه پرسپولیس را بر عهده داشت، اما به دلیل کارشکنی برخی بازیکنان قدیمی‌تر و شاگردان علی پروین در دهه ۶۰، از این سمت کنار رفت.

اکنون، پس از نزدیک به یک دهه، ادموند بزیک دوباره به پرسپولیس بازگشته است تا در آکادمی باشگاه، راهی را ادامه دهد که محسن خلیلی، معاون ورزشی کنونی پرسپولیس، پایه‌گذار آن بود. هدف این ماموریت، تبدیل پرسپولیس در رده‌های پایه به یک تیم سازنده و معرفی جوانان مستعد به فوتبال باشگاهی است.

اگر بزیک در این ماموریت موفق شود، پیمان حدادی، مدیرعامل باشگاه، از این انتخاب خرسند خواهد بود؛ چرا که می‌تواند با میلیاردها تومان صرفه‌جویی، پرسپولیس را به عنوان طلایه‌دار سازندگی در فوتبال ایران معرفی کند. این ماموریتی است که پرسپولیس بارها به سمت آن خیز برداشته اما هرگز نتوانسته هویتی شبیه به باشگاه‌های بزرگی چون بارسلونا یا بایرن مونیخ برای خود بسازد و «لاماسیای» مخصوص به خود را داشته باشد. انتظار می‌رود بزیک که خود از زمین‌های خاکی و فوتبال پررونق پایه‌های تهران در دهه‌های ۱۳۶۰ و ۱۳۷۰ برخاسته است، چنین میراثی را در پرسپولیس از خود به جای بگذارد و به سکوت و حاشیه‌نشینی‌اش در فوتبال ایران پایان دهد.