رهاسازی ۱۲ سنجاب ایرانی کشف‌شده از قاچاقچیان در آذربایجان‌غربی

بازگشت به طبیعت پس از مراقبت

علیرضا سیدقریشی، معاون محیط طبیعی و تنوع زیستی اداره‌کل حفاظت محیط زیست آذربایجان‌غربی، اعلام کرد که این سنجاب‌ها پس از کشف از قاچاقچیان، مدتی در مرکز نگهداری پردیسان تهران تحت مراقبت‌های ویژه قرار داشتند. پس از اطمینان از سلامت کامل و توانایی بقا در طبیعت، تیمی از اداره‌کل محیط زیست استان به تهران اعزام شد و این حیوانات برای رهاسازی به آذربایجان‌غربی منتقل شدند.

حفاظت از زیستگاه‌ها و مقابله با قاچاق

سیدقریشی با اشاره به وضعیت گونه سنجاب در استان، تأکید کرد که اگرچه تاکنون سرشماری دقیقی از جمعیت این جانوران انجام نشده، اما زیستگاه‌های آن‌ها به شدت تحت حفاظت قرار دارند. وی هشدار داد که هرگونه قاچاق یا جابه‌جایی این گونه طبق قانون ممنوع بوده و با متخلفان به شدت برخورد خواهد شد.

منطقه حفاظت‌شده جنگلی میرآباد؛ گنجینه تنوع زیستی

منطقه حفاظت‌شده جنگلی میرآباد با وسعتی بیش از ۱۱ هزار هکتار، یکی از بکرترین جنگل‌های زاگرس ایران محسوب می‌شود. این منطقه زیستگاه گونه‌های نادر حیات وحش از جمله خرس قهوه‌ای، سمندر ایرانی، سنجاب و پرندگان متنوع و کمیاب است. علاوه بر این، انواع گونه‌های درختی مانند بلوط (وی ول، دار مازو و ایرانی)، بنه، افرا کیکم، بادام و گلابی وحشی در آن رشد می‌کنند.

تنوع زیستی غنی آذربایجان‌غربی

معاون محیط طبیعی استان به تنوع زیستی گسترده آذربایجان‌غربی اشاره کرد و گفت: تاکنون

• ۵۸ گونه پستاندار
• ۳۱۰ گونه پرنده
• ۵۸ گونه خزنده
• ۲۴ گونه ماهی
• ۱۴۷۸ گونه گیاهی

ویژگی‌های سنجاب ایرانی و نقش آن در طبیعت

سنجاب ایرانی جانوری متوسط‌الجثه با طولی بین ۲۰ تا ۲۵ سانتی‌متر است. موهای پشتی آن خاکستری متمایل به قهوه‌ای و زیر بدن جانور زرد رنگ است. موی سر و پشت دم قرمز حنایی، مشخصه‌ای است که این پستاندار را از دیگر سنجاب‌های موجود در ایران متمایز می‌سازد. طول عمر این جانور در اسارت حدود ۱۵ سال است.

این جانور از میوه‌هایی مانند توت، مغزهایی همچون گردو، بادام، فندق و بلوط، برگ‌ها، جوانه‌ها و پوست درختان تغذیه می‌کند. سنجاب ایرانی با پنهان کردن دانه‌هایی مانند بلوط در زیر خاک، کمک فراوانی به رشد و تجدید حیات جنگل‌های بلوط در غرب ایران می‌کند.

اهمیت جنگل‌های زاگرس

جنگل‌های زاگرس با وسعتی حدود ۶ میلیون هکتار در ۱۲ استان کشور گسترده شده‌اند و ۴۰ درصد جنگل‌های ایران را تشکیل می‌دهند. گونه بلوط حدود ۷۰ درصد پوشش این جنگل‌ها را شامل می‌شود. این رویشگاه از پیرانشهر در آذربایجان‌غربی آغاز شده و تا بخش‌هایی از استان فارس امتداد دارد و از نظر حفظ منابع آب و خاک، تنوع زیستی و ظرفیت‌های اکوتوریستی، از اهمیت بالایی برخوردار است.