بازگشت مهدی ترابی به تیم ملی؛ از جنجال تا نیمکت‌نشینی همیشگی؟

مصاحبه جنجالی و غیبت طولانی

در خرداد ماه سال گذشته، مهدی ترابی با وجود حضور در فهرست تیم ملی برای دو بازی پایانی مرحله نهایی مقدماتی جام جهانی مقابل قطر و کره‌شمالی، از حضور در اردو سر باز زد. او بلافاصله پس از این اتفاق، مصاحبه‌ای تند علیه انتخاب‌های امیر قلعه‌نویی انجام داد و به شدت به تصمیمات کادرفنی تیم ملی اعتراض کرد. ترابی در آن مصاحبه بیان داشت: «شما بگویید چه دلیل فنی وجود دارد که من الان دعوت شدم، ولی اردوی قبلی نه! ختم کلام این که هیچ دلیل خاص دیگری وجود نداشت. خودم عمداً نیامدم به اردو. این به آن در. شخصی‌کاری و ملاک‌های چشم‌وابرویی باید کنار برود و این فقط حرف من نیست. حرف خیلی از بچه‌های با لیاقت دیگری هم هست که از سکوت در مقابل شخصی‌کاری‌ها و خط‌کش‌های غیرورزشی خسته شده‌اند.»

پس از این مصاحبه، در سه فیفادی شهریور، مهر و آبان ماه، نامی از مهدی ترابی در فهرست امیر قلعه‌نویی دیده نشد. این غیبت چند ماهه، در فیفادی فروردین ماه و در بحبوحه اخبار جنگ ۴۰ روزه که توجه عمومی را به خود جلب کرده بود، به پایان رسید. در حالی که احمد نوراللهی همچنان به دلیل امتناع از عذرخواهی از لیست تیم ملی دور مانده است، مهدی ترابی بدون هیچ مصاحبه‌ای برای تعدیل حرف‌هایش، دوباره به تیم ملی دعوت شد. با این حال، او نه در دیدار برابر نیجریه و نه در دیدار دوم فیفادی فروردین ماه، جایی در ترکیب اصلی پیدا نکرد و حتی به عنوان یار ذخیره نیز مورد استفاده قرار نگرفت؛ این موضوع می‌تواند پاسخی صریح از سوی امیر قلعه‌نویی به مصاحبه تند قبلی او باشد.

افت عملکرد در تراکتور

بازگشت مهدی ترابی به تیم ملی در حالی صورت می‌گیرد که او از وضعیت آرمانی سال‌های گذشته خود فاصله گرفته است. در فصلی که به پایان نرسید، ترابی نتوانست عملکرد چشمگیر دو فصل اخیر خود را تکرار کند؛ فصولی که نقش غیرقابل انکاری در قهرمانی‌های پرسپولیس و تراکتور در لیگ‌های بیست‌وسوم و بیست‌وچهارم ایفا کرده بود. آمار گلزنی او نیز گواه این ادعاست؛ در ۲۶ مسابقه‌ای که برای تراکتور در رقابت‌های مختلف انجام داد، تنها ۲ مرتبه موفق به گلزنی شد که این گل‌ها مقابل پرسپولیس و الشرطه عراق به ثمر رسیدند.

نقش ترابی در تیم ملی: نیمکت‌نشین همیشگی؟

مهدی ترابی از سال ۲۰۱۵ مورد توجه کارلوس کی‌روش قرار گرفت و اولین بازی ملی خود را در همان سال انجام داد. او تاکنون ۴۹ مرتبه با پیراهن تیم ملی به میدان رفته و ۷ گل نیز به ثمر رسانده است. با این حال، ترابی هیچ‌گاه نتوانسته به یک بازیکن کلیدی در ترکیب تیم ملی تبدیل شود. این وضعیت در تضاد کامل با عملکرد او در رده باشگاهی است، جایی که نقش پررنگی در موفقیت‌های اخیر پرسپولیس و قهرمانی تاریخی تراکتور داشته است.

یکی از دلایل اصلی این عدم درخشش در سطح ملی، می‌تواند ترافیک بالا در پست تخصصی مهدی ترابی باشد که همواره در احاطه لژیونرهای مطرح بوده است. در جام جهانی ۲۰۱۸ روسیه، ترابی هر سه بازی را از روی نیمکت نظاره کرد و در جام جهانی ۲۰۲۲ قطر نیز در هر سه مسابقه به عنوان یار جانشین وارد زمین شد.

با وجود اینکه ترابی در ۳۱ سالگی شانس زیادی برای حضور در لیست نهایی امیر قلعه‌نویی برای جام جهانی دارد، به نظر می‌رسد شرایط برای او در تیم ملی تفاوت چندانی با گذشته نخواهد داشت. حتی با مصدومیت رباط صلیبی علی قلی‌زاده که جام جهانی را از دست داده است، انتظار نمی‌رود ترابی جایی در ترکیب اصلی پیدا کند.

در بهترین حالت، او به عنوان یار ذخیره مقابل نیوزیلند، بلژیک و مصر شانس بازی پیدا خواهد کرد. البته، ادامه مصدومیت‌ها و محدودیت‌هایی که امیر قلعه‌نویی برای آرایش خط هجومی خود دارد، می‌تواند ترابی را به یک‌باره از یک بازیکن نیمکت‌نشین به مهره ثابت تیم ملی در جام جهانی تبدیل کند، در غیر این صورت، او همچنان در میان آن «انتخاب‌های چشم‌وابرویی» قلعه‌نویی که خودش قبلاً در مصاحبه‌اش به آن اشاره کرده بود، جایی نخواهد داشت.