افزایش نگران‌کننده سوانح موتورسیکلت در بوشهر: آمار قربانیان و راهکارهای مقابله

آمار نگران‌کننده تصادفات موتورسواران

دکتر عیسی صفوی، دبیر کمیته فنی سلامت و ایمنی ترافیک استان بوشهر، اعلام کرد که با وجود کاهش سهم موتورسواران در تصادفات از ۴۵ درصد در سال ۱۳۸۷ به ۲۷ درصد در سال ۱۴۰۵، این آمار همچنان بسیار بالا و نگران‌کننده است. وی تاکید کرد که این میزان باید به طور چشمگیری کاهش یابد.

• از هر سه کشته تصادفات برون‌شهری استان بوشهر در سال گذشته، دو نفر موتورسوار بوده‌اند.
• جمعیت کارگری بیشترین تلفات را در تصادفات موتورسواران به خود اختصاص داده است.
• بیشترین گروه سنی در معرض خطر آسیب‌های سوانح موتورسواری، سنین ۱۵ تا ۲۵ سال هستند.
• بر اساس آخرین گزارش‌ها در سال ۱۴۰۵، از مجموع ۱۲ کشته تصادفات در استان بوشهر، ۸ نفر موتورسوار بوده‌اند.

ضرورت اصلاح قوانین و زیرساخت‌ها

صفوی بر اهمیت اصلاح قوانین، به ویژه در زمینه صدور گواهینامه موتورسیکلت و خودرو برای بانوان، در کنار آموزش تاکید کرد. وی همچنین به لزوم شناسایی و رفع مشکلات زیرساختی اشاره کرد.

«در کنار آموزش، باید اصلاح قوانین بویژه در زمینه صدور گواهینامه موتورسیکلت و خودرو برای بانوان صورت گیرد.»

دکتر علیرضا حاجیونی، رئیس اورژانس پیش بیمارستانی استان بوشهر، به شناسایی خطوط ارتباطی کور در استان تاکید کرد و هشدار داد که در صورت عدم اقدام سازمان‌های ذیربط، ورود دادستانی ضروری خواهد بود. وی همچنین به کیفیت نامناسب آسفالت مسیرها به عنوان یکی از عوامل ایجاد تصادفات اشاره کرد و خواستار ایجاد پیست‌های استاندارد برای موتورسواران شد.

نقش مراکز درمانی و چالش‌های موجود

دکتر غلامرضا حاجیانی، مشاور اجرایی رئیس دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بر ضرورت تهیه یک گزارش جامع در زمینه تهدیدها و محدودیت‌های مراکز درمانی در پوشش تصادفات استان تاکید کرد. وی همچنین اظهار داشت که سهم حوزه سلامت در میزان مرگ‌ومیر سوانح رانندگی باید به دقت مشخص شود.

دکتر حسن کشاورز، معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی بوشهر، بیان کرد که تجهیز یک مرکز ترومای متمرکز در استان در کوتاه‌مدت مقدور نیست و چنین مرکزی به شکل علمی و جامع در کشور نیز وجود ندارد. وی افزود که بیمارستان شهدای خلیج، با وجود تمام محدودیت‌ها و کمبودها، به عنوان مرکز تروما سنتر استان بوشهر فعالیت می‌کند.

«بزرگ کردن نقش و عاملیت مراکز درمانی در مرگ‌ومیر تصادف‌ها بدون انجام کار پژوهشی، پیش‌داوری خواهد بود و انگیزه پرسنل نظام درمان را کم‌رنگ می‌کند.»