نیکلاس سوله، مدافع دورتموند، در تابستان از فوتبال خداحافظی می‌کند

لحظه سرنوشت‌ساز: مصدومیت و تصمیم دشوار

تصمیم نهایی برای خداحافظی از فوتبال، پس از مصدومیت زانو در بازی خارج از خانه مقابل هوفنهایم اتخاذ شد. سوله با تشریح لحظات دردناک پس از آن بازی، گفت:

«حسی که در آن لحظه داشتم، زمانی که پزشک تیم در رختکن هوفنهایم آزمایش را انجام داد و سپس فیزیوتراپیست آن را بررسی کرد و سرش را تکان داد، آنقدر شدید بود که به سمت دوش رفتم و به مدت ده دقیقه گریه کردم. در آن لحظه واقعاً فکر کردم: رباط صلیبی‌ام پاره شده است.»

او در ادامه افزود که روز بعد، در انتظار نتایج ام‌آر‌آی، تنها به این فکر می‌کرده که چگونه با سومین پارگی احتمالی رباط صلیبی کنار بیاید و زندگی پس از آن چگونه خواهد بود؛ استقلال، تعطیلات و گذراندن وقت با فرزندانش.

کارنامه حرفه‌ای و چالش‌های مصدومیت

نیکلاس سوله در تابستان ۲۰۲۲ پس از پنج سال حضور موفق در بایرن مونیخ، به دورتموند پیوست. او در مجموع ۱۰۹ بازی برای دورتموند انجام داده و ۳ گل به ثمر رسانده است. دوران حرفه‌ای این مدافع میانی همواره با چالش‌های مصدومیت همراه بوده است. او اولین پارگی رباط صلیبی خود را در دسامبر ۲۰۱۴ در زمان حضور در هوفنهایم تجربه کرد و دومین مصدومیت مشابه را در اکتبر ۲۰۱۹ در لباس بایرن مونیخ متحمل شد. علاوه بر این، او بارها با مصدومیت‌های جزئی مواجه شده است.

خاطرات دورتموند: شور و اشتیاق هواداران

سوله با مرور دوران حضورش در دورتموند، از لحظات خاص و به یادماندنی صحبت کرد. او به سال اول حضورش در این تیم اشاره کرد که تا آستانه قهرمانی پیش رفتند:

«آنچه را که در سال اول تجربه کردم، زمانی که تقریباً قهرمان شدیم، شب در هتل، مسیر به سمت استادیوم. حسی که در آن لحظه داشتم، تقریباً همان حسی بود که قبل از اولین بازی حرفه‌ای‌ام داشتم، از نظر استرس و هیجان. این یکی از شدیدترین لحظاتی بود که تا به حال داشتم، قبل از بازی با ماینتس. نمی‌دانم آیا در زندگی‌ام دوباره به آن حالت خواهم رسید یا نه.»

مدافع دورتموند با قدردانی از هواداران و شهر دورتموند، گفت:

«اگر به این چهار سال در دورتموند نگاه کنم، لحظات زیادی وجود دارد که از آن لذت بردم. گپ و گفت در رختکن، استادیوم، ما در اینجا در مورد ۸۰ هزار نفر صحبت می‌کنیم. طرفداران همیشه من را تشویق می‌کردند. من بسیار دلتنگ این دوران خواهم شد. اینکه چقدر در اینجا احساس راحتی می‌کردم. من در اولین روز متوجه شدم که مردم دورتموند چگونه هستند: صمیمی، مهربان، صادق. من با این موضوع ارتباط بسیار خوبی برقرار کردم. فرزندان من در اینجا به مهدکودک می‌روند. ترک این شهر برای ما دشوار خواهد بود.»