انتقاد غنی‌نژاد از سرکوب قیمت‌ها: راهکار حمایت، یارانه نقدی است نه مداخله

تجربه تاریخی و تحلیل‌های اقتصادی به وضوح نشان می‌دهد که مداخله مستقیم در بازار و سرکوب قیمت‌ها، نه تنها به ارزان‌تر شدن کالاها و خدمات منجر نمی‌شود، بلکه پیامدهای ناگواری چون کمبود کالا، شکل‌گیری بازار سیاه و حتی افزایش بیشتر و کنترل‌ناپذیر قیمت‌ها را در پی دارد. این رویکرد، در نهایت به ضرر مصرف‌کننده و تولیدکننده، و به زیان کلیت اقتصاد کشور تمام می‌شود.

یارانه‌های نقدی: راهکاری پایدارتر برای حمایت از اقشار آسیب‌پذیر

بسیاری از کارشناسان اقتصادی بر این باورند که اگر هدف اصلی سیاست‌گذاران، حمایت از اقشار آسیب‌پذیر جامعه است، راه‌حل پایدار و مؤثر، مداخله مستقیم در سازوکار قیمت‌گذاری نیست. در عوض، پرداخت‌های هدفمند نظیر یارانه‌های نقدی، به مراتب کم‌هزینه‌تر و با عوارض جانبی کمتری عمل می‌کند. این روش، قدرت خرید مستقیم را به دست مصرف‌کننده می‌رساند و از تحریف بازار جلوگیری می‌کند.

معیار اصلی سیاست‌گذاری: نفع واقعی جامعه یا تحمیل هزینه؟

در نهایت، هر سیاست اقتصادی باید با یک معیار روشن و شفاف ارزیابی شود: آیا این تصمیم واقعاً به نفع عموم جامعه است و رفاه عمومی را افزایش می‌دهد؟ یا صرفاً در ظاهر حمایتی به نظر می‌رسد، اما در عمل، هزینه‌های بزرگ‌تر و پنهانی را به اقتصاد کشور تحمیل کرده و منجر به ناکارآمدی و زیان‌های بلندمدت می‌شود؟

موسی غنی‌نژاد، اقتصاددان برجسته، در گفت‌وگویی با اکوایران، به شدت از تشدید سیاست‌های دستوری دولت در اقتصاد، به ویژه در دوران جنگ، انتقاد کرده است. وی معتقد است که این رویکردها، مانع از عملکرد طبیعی بازار شده و به جای حل مشکلات، آن‌ها را پیچیده‌تر می‌کنند.