چالش‌های آموزش مجازی در پایه اول ابتدایی: از عدم همکاری والدین تا ضعف زیرساخت‌ها

دیدگاه‌های معلمان پایه اول

فخلعی، معلمی با ۱۶ سال سابقه تدریس در پایه اول یک مدرسه غیرانتفاعی، نحوه آموزش مجازی را تشریح می‌کند. او بیان می‌کند که تدریس ابتدا از طریق اسکای‌روم انجام می‌شد، اما اکنون فونوتک جایگزین آن شده و کلاس‌های آنلاین از ساعت ۱۲ تا ۱۵ برگزار می‌شود. علاوه بر این، یک ساعت تدریس در اپلیکیشن شاد نیز دارد و کلیپ‌های آموزشی بارگذاری می‌کند.

«در آموزش مجازی بیشترین چالشی که داریم، عدم همکاری بعضی از اولیا است؛ چراکه اگر اولیا همگام و همفکر با معلم بوده و به توصیه‌های معلم عمل کنند، بسیاری از چالش‌ها برطرف خواهد شد.»

او تاکید می‌کند که همکاری والدین نقش حیاتی در کارایی آموزش مجازی دارد و عدم همکاری آن‌ها را مهمترین چالش می‌داند. فخلعی معتقد است که ۹۰ درصد آموزش‌های پایه اول به صورت حضوری انجام شده و برای موارد باقی‌مانده از بسترهای مجازی استفاده می‌شود. او برای افزایش کارایی آموزش مجازی، مدیریت ساعت خواب دانش‌آموز، صرف صبحانه کامل، آماده‌سازی مکان و سیستم آموزشی و دور کردن عوامل حواس‌پرتی را توصیه می‌کند.

نسرین عجم، معلم دیگری با پنج سال سابقه تدریس در پایه اول، از پیام‌رسان ایتا برای کلاس‌های آنلاین خود استفاده می‌کند. او معتقد است که:

• بازدهی آموزش مجازی برای پایه اول، در بهترین حالت، تنها ۴۰ تا ۵۰ درصد است.
• چالش‌ها در این پایه بیشتر از سایر پایه‌ها است، زیرا دانش‌آموزان هنوز سواد خواندن و نوشتن کافی ندارند.
• والدین آموزش‌های لازم را برای تدریس و اصول روانشناختی برخورد با کودکان ندیده‌اند.

عجم، کاهش اعتماد به نفس و خودکارآمدی را از پیامدهای آموزش مجازی برمی‌شمرد و نقش مادر را در این پایه بسیار مهم می‌داند. او پیشنهاد می‌کند بسته‌های آموزشی مجازی در دسترس والدین قرار گیرد و آموزش‌های ساده‌ای در مورد انتقال مفاهیم و اصول روانشناختی به والدین داده شود. همچنین، بهبود زیرساخت‌های اپلیکیشن «شاد» را مطالبه همه معلمان و دانش‌آموزان می‌داند.

سارا میر، معلم پایه ابتدایی، نیز به اختلالات اپلیکیشن شاد اشاره می‌کند و می‌گوید که گاهی مطالب ارسالی برای برخی دانش‌آموزان باز نمی‌شود. او نیز همکاری والدین را شرط اصلی کارایی آموزش مجازی در پایه اول می‌داند و چالش‌هایی مانند عدم ارتباط مستقیم با دانش‌آموز، نبود پرسش و پاسخ کافی و دشواری ارزشیابی توصیفی را مطرح می‌کند. او بیان می‌کند که بار آموزش به شدت بر دوش والدین، به خصوص مادران است و در صورت عدم پیگیری منظم، افت تحصیلی شدید رخ می‌دهد.

دیدگاه درمانگر اختلالات یادگیری

مهدی افتخاری، درمانگر اختلالات یادگیری و رفتاری کودک، توضیح می‌دهد که در کلاس اول، دانش‌آموز وارد یک سیستم منضبط می‌شود که ارتباط عاطفی با معلم در آن بسیار مهم است و اضطراب جدایی از والدین را کاهش می‌دهد. او تاکید می‌کند:

«آموزش مجازی برای اکثر دانش‌آموزان، به خصوص برای پایه اول، موثر نیست، چون نمی‌تواند ارتباط عاطفی موثر بین معلم و دانش‌آموز را برقرار کند.»

او به وجود اختلالات رفتاری مانند نحوه مداد گرفتن، نحوه نشستن و خوب نشنیدن حروف در آموزش آنلاین اشاره می‌کند که معلم نمی‌تواند آن‌ها را بررسی کند. افتخاری اختلال در خواندن را مهمترین اختلال یادگیری برای دانش‌آموزان پایه اول می‌داند که بر درک و فهم، دیکته و ریاضیات نیز تاثیر منفی می‌گذارد. وی برطرف کردن نقص‌های بستر شاد و افزایش سرعت اینترنت را برای آموزش مجازی مطلوب ضروری می‌داند و پیشنهاد می‌کند در مناطق روستایی و شهرستان‌ها، اجازه حضور محدود دانش‌آموزان پایه اول در مدرسه داده شود.

نتیجه‌گیری

آموزش مجازی در پایه اول ابتدایی، با وجود تجربه چندین باره سیستم آموزشی کشور در این فضا، همچنان با چالش‌های اساسی از جمله زیرساخت‌های ضعیف و سرعت پایین اینترنت مواجه است. پرداختن به این ضعف‌های ساختاری برای افزایش کارایی آموزش مجازی در عصر حاضر امری ضروری است.