کوبی ماینو: نیمکت‌نشینی مرا به فکر جدایی از منچستریونایتد انداخته بود

دوران آموریم: چالش و ناامیدی

روند رو به رشد ماینو با ورود روبن آموریم و سیستم انعطاف‌ناپذیر ۳-۴-۳ او، که به نظر می‌رسید جایی برای این استعداد آکادمی ندارد، با یک شوک جدی مواجه شد. این هافبک ۲۱ ساله خود را کاملاً دور از ترکیب دید و تحت هدایت سرمربی سابق اسپورتینگ، حتی در یک بازی لیگ برتر هم به عنوان بازیکن ثابت به میدان نرفت. شرایط به قدری بحرانی شد که ماینو در آخرین هفته از نقل و انتقالات تابستانی درخواست خروج قرضی داد، اما باشگاه مانع از جدایی او شد.

ماینو در گفتگو با شبکه اسکای اسپورت اعتراف کرد که کمبود دقایق بازی او را مجبور به بازنگری در مسیر حرفه‌ای خود کرده بود: «وقتی در بازی‌های زیادی حضور نداری، یا اصلاً بازی نمی‌کنی، تمام گزینه‌ها را ارزیابی می‌کنی. اما در ذهن من، اولویت همیشه بازی برای منچستریونایتد و ماندن در این باشگاه بود که در آن رشد کرده‌ام.»

این بازیکن جوان، خانواده و هم‌تیمی‌هایش را عامل اصلی حفظ تمرکز خود در آن دوران سخت دانست: «اینکه از حضور در تقریباً تمام بازی‌ها به نیمکت‌نشینی مداوم برسی، همیشه چالش سختی برای سازگاری است. قطعاً وقتی حتی به عنوان یار تعویضی هم وارد زمین نمی‌شوی، شرایط پیچیده می‌شود. اما می‌توانم بگویم خانواده و دوستانم به من کمک کردند تا نور را در انتهای تونل ببینم.»

بازگشت کریک: نقطه عطف جدید

وضعیت ماینو با بازگشت مایکل کریک در ماه ژانویه به جای آموریم، به طور رادیکال تغییر کرد. کاپیتان سابق یونایتد، ماینو را به ترکیب اصلی بازگرداند و این بازیکن نیز به تمجید از او پرداخت:

«او در همه زمینه‌ها به من کمک کرد. درون زمین، او در همان پست من بازی می‌کرده است، بنابراین نکات و توصیه‌های دقیقی به من می‌دهد. حتی در برخورد شخصی نیز جویای احوال خانواده و مسائل دیگر می‌شود. او با شما مثل یک انسان صحبت می‌کند، نه فقط به عنوان یک رابطه کاری؛ این موضوع قطعاً به بازیکن کمک می‌کند.»

دعوت به تیم ملی و رویای جام جهانی ۲۰۲۶

فرم خوب این بازیکن باعث شد تا از سوی توماس توخل برای بازی‌های دوستانه اخیر مقابل اروگوئه و ژاپن به تیم ملی انگلیس دعوت شود و او را در کورس رقابت برای سفر به جام جهانی ۲۰۲۶ قرار دهد. با امضای قرارداد جدید، اکنون تمام تمرکز او روی پایان خوش فصل برای تضمین حضور در این تورنمنت بزرگ است.

هافبک یونایتد در پایان گفت: «خوشحالم، اما نه بیش از حد؛ چون اگر زیادی خوشحال شوی، سست خواهی شد. من فقط تلاش می‌کنم ثبات داشته باشم، با سرمربی و استیو هالند کار کنم و به پیشرفتم ادامه دهم. من موفقیت‌های بیشتری می‌خواهم.»