واکنش‌های تند منتقدان به «داستان‌های موازی» فرهادی در کن؛ ضعیف‌ترین فیلم بخش مسابقه

استقبال سرد و انتقادات تند

«داستان‌های موازی» با استقبالی سرد و گاه حتی خصمانه از سوی منتقدان روبرو شد. در حالی که دیوید هامون از وددلاین این فیلم را بهترین اثر فرهادی پس از «جدایی» توصیف کرد، بخش عمده‌ای از منتقدان سرشناس با لحنی بی‌سابقه و تند به آن تاختند و ایراداتی جدی به ساختار و روایت فیلم وارد کردند.

روایت بی‌هدف و سردرگمی تماشاگر

اوون گیلبرمن از نشریه معتبر ورایتی، «داستان‌های موازی» را دچار «آشفتگی بی‌هدف و تقریبا مبهم» دانست و معتقد بود که فرهادی به جای درگیر کردن تماشاگر، او را سردرگم می‌کند. دیوید الریک، منتقد ایندی وایر، با صراحت بیشتری فیلم را فاجعه‌بار و اسفناک خواند و گفت:

«اصغر فرهادی فیلم کوتاهی از کیشلوفسکی را به فیلمی بلند درباره هیچ بدل کرده است.»

حتی پیتر بردشاو از گاردین نیز که به فیلم امتیاز متوسط ۳ از ۵ را اعطا کرد، از صرف زمان زیاد برای رسیدن به نقطه تنش دراماتیک انتقاد کرد و آن را از نقاط ضعف فیلم برشمرد.

آیا دوران فرهادی به پایان رسیده است؟

تندترین نقد از سوی دن شیندل، منتقد آمریکایی، مطرح شد که صراحتا جشنواره کن ۱۴۰۵ را «نقطه پایان دوران فرهادی» دانست. با وجود تحسین‌هایی که از بازی بازیگرانی چون ایزابل هوپر و فضای بصری فیلم شد، نقاط ضعف متعددی از جمله مدت زمان طولانی، نزدیک شدن داستان به یک ملودرام تلویزیونی و فیلمنامه‌ای که فاقد دقت لازم خوانده شده، باعث شد تا برخی منتقدان این اثر را ضعیف‌ترین کار بین‌المللی کارگردان برنده اسکار بدانند.

اکنون باید منتظر ماند و دید که آیا در ادامه جشنواره کن، دیدگاه منتقدان نسبت به «داستان‌های موازی» تغییر خواهد کرد یا خیر.