نقد فیلم «امید»: بازگشت پرقدرت ناهونگ‌جین با یک اکشن علمی-تخیلی نفس‌گیر

آغاز ویرانگر: حمله‌ای غیرمنتظره

داستان فیلم «امید» (Hope) با یک شوخی بصری ظریف در نزدیکی منطقه غیرنظامی کره آغاز می‌شود؛ جایی که دوربین بر ویرانه‌های یک روستا می‌چرخد و بر تابلوی تبلیغاتی «از نفوذ دشمن محافظت کنید» مکث می‌کند. اما هشدار بی‌فایده است؛ زیرا یک موجود ناشناخته به تنهایی چنان ویرانی به بار می‌آورد که گویی ارتشی کامل حمله کرده است. خودروها و کامیون‌ها مانند اسباب‌بازی به هوا پرتاب می‌شوند، ساختمان‌ها پاره‌پاره و خیابان‌ها پر از اجساد خونین می‌شوند.

این اکشن-تریلر کم‌نظیر که تقریباً تماماً در روشنایی روز روایت می‌شود، با فیلم‌برداری خیره‌کننده، موسیقی تپنده، ریتم آدرنالینی و شخصیت‌پردازی دقیق، تماشاگر را از همان فریم‌های نخست درگیر خود می‌کند.

بازگشت ناهونگ‌جین با «امید»

ناهونگ‌جین، کارگردانی که با فیلم‌های «تعقیب‌کننده»، «دریای زرد» و «تسخیر» جایگاه خود را تثبیت کرد، پس از ده سال سکوت، با اثری بازگشته که فیلم‌های قبلی‌اش در برابر آن همچون تمرین گرم‌کردن به نظر می‌رسند. «امید» یک تجربه پرقدرت و بی‌وقفه است؛ فیلمی دو ساعت و چهل دقیقه‌ای که هرگز اجازه نمی‌دهد توجه تماشاگر منحرف شود. حتی لحظات آرام‌تر نیز با طنز نامتعارف و انرژی تازه همراه هستند.

پرده‌برداری از یک وحشت ناشناخته

فیلم با ورود بوم‌سوک، رئیس پلیس بندر امید (با بازی هوانگ جونگ‌مین)، به صحنه قتلی وحشیانه آغاز می‌شود: لاشه یک گاو با چنگال‌های عظیم و زخم‌های عمیق در وسط جاده. این حیوان توسط پنج شکارچی به رهبری سونگ‌کی (زو این‌سونگ) پیدا شده است. شکارچیان از ردپای ببر در کوهستان سخن می‌گویند، اما بوم‌سوک این فرضیه را رد می‌کند؛ زیرا منطقه با سیم‌خاردار و مین محاصره شده و عبور چنین موجودی تقریباً ناممکن است.

با گسترش وحشت از «ببر» و عدم دسترسی به نیروهای کمکی به دلیل آتش‌سوزی جنگلی، بوم‌سوک به شهر بازمی‌گردد و آن را نیمه‌ویران می‌یابد. حدود ۴۵ دقیقه از فیلم می‌گذرد که نخستین نگاه واقعی به هیولا را می‌بینیم: دستی چنگال‌دار از تاریکی تونلی بیرون می‌آید و مرد زخمی را به دیوار می‌کوبد. به سرعت مشخص می‌شود که این موجود هیچ شباهتی به ببر ندارد.

تعقیب‌وگریز دیوانه‌وار در شهر، با سرعتی غیرقابل‌باور، یکی از چندین سکانس اکشنی است که در آن خودروها، اجساد و آوار به سلاح‌هایی مرگبار تبدیل می‌شوند. سونگ‌ائه (هویئون) با انبوهی از سلاح‌های سنگین از راه می‌رسد و بوم‌سوک را نجات می‌دهد.

سونگ‌ائه: قهرمان اکشن و کمدی

سونگ‌ائه، با بازی درخشان هویئون در نخستین نقش سینمایی‌اش، شخصیتی فوق‌العاده است: زیبا، جسور، مسلط به انواع سلاح‌ها و بی‌پروا پشت فرمان. او ترکیبی از مهارت اکشن و کمدی را ارائه می‌دهد؛ از شلیک‌های بی‌وقفه تا فریادهایی مانند «خط قرمز رو رد کردی!» یا «بمیر دیگه، عوضی!» حضور او یکی از نقاط اوج فیلم است.

طنز کره‌ای گاهی اغراق‌آمیز می‌شود، اما ناهونگ‌جین آن را با دقت کنترل می‌کند؛ حتی در صحنه‌ای طولانی که پیرمردی بستری داستان اسهال انفجاری ناشی از گوشت تند را با جزئیات تعریف می‌کند و سونگ‌ائه واکنش‌هایی بامزه نشان می‌دهد.

ورود به قلمرو علمی-تخیلی و اوج‌گیری اکشن

با مشخص شدن اینکه مهاجمان متعدد هستند، روایت میان پلیس‌های شهر و شکارچیان در جنگل تقسیم می‌شود و فیلم به قلمرو علمی‌-تخیلی کلاسیک نزدیک‌تر می‌شود. صحنه‌های طنزآمیز نیز در این میان وجود دارد؛ مانند کالبدشکافی موجود توسط دانشمندی که با اره‌برقی به جان آن می‌افتد.

بوم‌سوک نیز وجه انسانی‌اش را نشان می‌دهد و درمی‌یابد خشونت هیولاها نتیجه حماقت یک انسان است. هوانگ جونگ‌مین این شخصیت را میان اقتدار و ترس‌خوردگی متوازن می‌کند. فیلم از یک سکانس مهیج به سکانسی دیگر می‌جهد: بدلکاری‌های با خودرو، صحنه‌های اسب‌سواری برق‌آسا در جنگل و نبردهای طراحی‌شده با دقت بالا. حضور بازیگران بین‌المللی مانند مایکل فاسبندر، آلیسیا ویکاندر، تیلور راسل و کامرون بریتون نیز بخشی از غافلگیری‌های فیلم است که احتمالاً زمینه‌ساز دنباله خواهد بود.

درخشش عوامل فنی

• فیلم‌برداری هونگ کیونگ‌پیو: سرشار از انرژی جنبشی، پن‌های نفس‌گیر و حرکت‌های تعقیبی که از دوربین لرزان معمول در این ژانر پرهیز می‌کند.
• تدوین کیم سون‌مین: گفت‌وگو و اکشن را در بسته‌ای روان و منسجم می‌آمیزد.
• موسیقی مایکل ایبلز: (همکار جردن پیل در «برو بیرون» و «نه») یکی از بهترین‌های سال است؛ ابتدا آکنده از دلهره و سپس عصبی‌کننده و پرشتاب.

جلوه‌های ویژه نیز چشمگیرند، حتی با وجود برخی لحظات CG نه‌چندان تمیز. طراحی موجودات کاملاً بدیع است. از بازیگران کاریزماتیک تا شوخ‌طبعی زیرپوستی، از نگاه تازه به وحشت علمی‌–تخیلی تا اکشن مهیج، «امید» تجربه‌ای دیوانه‌وار و لذت‌بخش است.

مشخصات کلی فیلم «امید»