ترافیک لس‌آنجلس، الهام‌بخش صدای شخصیت اصلی بازی Saros

ترافیک لس‌آنجلس و تولد صدای «آرجون دوراج»

در اتفاقی غیرمنتظره که بسیاری از منتقدان و بازیکنان را شگفت‌زده کرده است، Rahul Kohli، بازیگر نقش اصلی شخصیت «آرجون دوراج» در بازی مورد تحسین Saros، فاش کرد که یک گیر افتادن طولانی در ترافیک سنگین لس‌آنجلس، نقش حیاتی در کشف صدای منحصربه‌فرد این کاراکتر ایفا کرده است. این تجربه پراسترس، به او کمک کرد تا لحن خشمگین و شدید مورد نیاز برای شخصیت را بیابد.

روایت Kohli از لحظه کشف صدا

Kohli در مصاحبه‌ای با Playstation Blog، جزئیات این رویداد را شرح داد. او برای ضبط دیالوگ‌های تریلر بازی باید به آن سوی شهر لس‌آنجلس می‌رفت و در مسیر با ترافیکی طاقت‌فرسا مواجه شد که او را به شدت عصبانی و برافروخته کرد. وی در این باره گفت:

«باید به پروازم می‌رسیدم و استودیوی Housemarque تا شش ماه بعد به من دسترسی نداشت. آن‌ها برای تریلر بازی به صدای من نیاز داشتند. برای اینکه به پرواز برسم، مجبور بودم صبح خیلی زود در آن سوی لس‌ آنجلس دیالوگ‌ها را ضبط کنم. در ترافیک گیر کرده بودم و حدود ساعت هفت یا هشت صبح، به شدت عصبی و برافروخته بودم. وقتی تیزر تریلر را ضبط کردیم، صدایی که از حنجره من خارج شد، خشمگین‌تر و شدیدتر از هر چیزی بود که قبلاً تمرین کرده بودیم. من و کارگردان بازی نگاهی به هم انداختیم و گفتیم: «صبر کن، خودش است! این همان صدایی است که دنبالش بودیم.»»

دیدگاه کارگردان مستند: خلاقیت غیرقابل‌پیش‌بینی

پل جی. ووگل، کارگردان مستند Finding Carcosa که به بررسی روند توسعه بازی Saros می‌پردازد، بر ماهیت غیرقابل‌پیش‌بینی داستان‌سرایی تأکید می‌کند. او معتقد است که چنین لحظات ناخواسته‌ای، ارزش زیادی به عملکرد Kohli بخشیده‌اند.

«داستان Rahul درباره پیدا کردن صدای واقعی کاراکتر Arjun، خلاصه‌ای عالی از غیرقابل‌پیش‌بینی بودن خلاقیت در داستان‌سرایی است. نکته جالب اینجاست که این اتفاق اصلاً زرق‌وبرق سینمایی نداشت. گیر کردن در ترافیک، دیر رسیدن به جلسه ضبط و استرس رسیدن به پرواز. این نشان می‌دهد که یک شخصیت می‌تواند از طریق تحقیق، تمرین و همکاری با کارگردان شکل بگیرد. اما گاهی اوقات تنها چیزی که واقعاً نیاز دارید، یک مسیر رفت‌ و آمد فاجعه‌بار است.»

تجربه موشن‌کپچر و توصیه تروی بیکر

Kohli در بخش دیگری از صحبت‌هایش به تجربه اولیه خود با لباس‌های ضبط حرکات (موشن‌کپچر) اشاره کرد و به شوخی گفت که از آن متنفر بوده است. او درباره پوشیدن این لباس‌ها اظهار داشت که ای کاش بیشتر به باشگاه ورزشی می‌رفت.

«یک یا دو ساعت طول می‌کشد تا دیگر احساس احمقانه بودن نداشته باشید. در ابتدا همه‌چیز خیلی فنی به نظر می‌رسد، اما وقتی این مراحل تمام شد، محیط مانند یک صحنه خالی تئاتر با حضور بازیگران، کارگردان و متن نمایش می‌شود. اکثر بازیگران با این فضا که با کمترین امکانات، بیشترین اجرا را ارائه دهند، راحت هستند. از همان روز اول تمرین، شما بدون وسایل صحنه و دکور کار می‌کنید و دیگر بخش فنی برایتان محو می‌شود.»

او همچنین به توصیه‌ای ارزشمند از تروی بیکر، صداپیشه مشهور دنیای بازی‌ها، اشاره کرد که در این مسیر به او کمک شایانی کرده است:

«تروی به من گفت که این خالص‌ترین نوع بازیگری است که تا به حال تجربه خواهی کرد و حق با او بود. اینجا دیگر برای دوربین بازی نمی‌کنم و همه‌چیز فقط درباره من و بازیگران است.»