لنست هشدار داد: آسیب به انستیتو پاستور ایران، امنیت سلامت منطقه را تهدید می‌کند

در تازه‌ترین شماره نشریه معتبر پزشکی لنست، مقاله‌ای تکان‌دهنده با عنوان «آسیب به انستیتو پاستور ایران، امنیت سلامت منطقه را تهدید می‌کند» منتشر شده است. این مقاله که به عنوان پیام کلیدی این شماره، روی جلد لنست نقش بسته، خواستار اقدام فوری جامعه جهانی سلامت برای بازسازی ظرفیت‌های حیاتی این موسسه در حوزه‌های تشخیص، پایش بیماری‌ها و تولید واکسن شده است. نویسندگان مقاله تاکید کرده‌اند که تخریب این نهاد ۱٠۶ ساله، فراتر از یک مسئله ملی، امنیت سلامت کل منطقه را به خطر می‌اندازد.

نقش بی‌بدیل انستیتو پاستور در سلامت عمومی

انستیتو پاستور ایران، با بیش از یک قرن سابقه، همواره به عنوان یک مرکز مرجع و استراتژیک در منطقه شناخته شده است. این موسسه دارای آزمایشگاه‌های مرجع، بخش‌های تحقیق و تولید واکسن، پایش عوامل بیماری‌زا و تیم‌های واکنش به طغیان بیماری‌ها بوده است. محققانی از دانشگاه‌های معتبر بین‌المللی از جمله «محمودرضا پورکریم»، «فلیپ لِمه» و «مارک فان رانست» از موسسه «ریگا» دانشگاه کاتولیک لِوِن بلژیک؛ «محمد برزگر» از دانشگاه فناوری اوکلند نیوزلند و «سایمون دلیکور» از موسسه ریگای دانشگاه کاتولیک لون بلژیک و آزمایشگاه اپیدمیولوژی فضایی دانشگاه آزاد بروکسل، در مقاله خود به نقش کلیدی این انستیتو در مقابله با بیماری‌های عفونی، پایش اپیدمی‌ها و تولید واکسن در ایران و منطقه اشاره کرده‌اند.

«انستیتو پاستور ایران دارای آزمایشگاه‌های مرجع، بخش‌های تحقیق و تولید واکسن، پایش عوامل بیماری‌زا و تیم‌های واکنش به طغیان بیماری‌ها است. سازمان جهانی بهداشت (WHO) تأیید کرده است که به دنبال خسارات به وجود آمده از این حملات هوایی، انستیتو پاستور دیگر عملیاتی نبوده و قادر به ارائه خدمات بهداشتی نیست.»

تهدیدهای فزاینده: از تحریم‌ها تا تخریب زیرساخت‌ها

مقاله لنست به فشارهای مضاعف بر نظام سلامت ایران اشاره کرده است. تحریم‌های سال‌های اخیر، به ویژه در دوران همه‌گیری کووید-۱۹، دسترسی انستیتو پاستور به امکانات پایش ژنومی و سایر منابع حیاتی را محدود کرده بود. اما تخریب کنونی، تهدیدی به مراتب جدی‌تر ایجاد کرده است:

• محدودیت دسترسی: تحریم‌ها در دوران کووید-۱۹، توانایی پایش ژنومی و آمادگی را مختل کرد.
• تخریب کامل: تخریب فعلی، نه صرفاً اختلال، بلکه خطر از دست رفتن یکی از ارکان اصلی سلامت عمومی را در پی دارد.

نویسندگان مقاله با ابراز نگرانی شدید، تصریح کرده‌اند که آزمایشگاه‌های مرجع حیاتی، از جمله مراکز پایش ژنومی، هاری، اچ آی وی/ ایدز، هپاتیت ویروسی و بیماری‌های منتقله از ناقلین، به طور کامل از بین رفته‌اند. این در حالی است که خوشبختانه هیچ یک از کارکنان آسیب جسمی ندیده‌اند.

پیامدهای منطقه‌ای و فراخوان جهانی

با از بین رفتن این زیرساخت‌های حیاتی، هشدار داده شده است که شیوع‌های فصلی و منطقه‌ای بیماری‌ها ممکن است نتوانند به موقع و به طور مؤثر تحت پاسخ‌های بهداشت عمومی قرار گیرند. این وضعیت می‌تواند به یک بحران سلامت عمومی در ابعاد گسترده‌تر منجر شود.

در پایان مقاله، نویسندگان با قاطعیت از جامعه جهانی سلامت خواستار حفاظت و بازسازی فوری این موسسه شده‌اند:

«ما فوراً از جامعه جهانی سلامت می‌خواهیم که تمام ظرفیت خود را برای حفاظت از زیرساخت‌های بهداشتی و برای بازسازی کامل آزمایشگاه حیاتی انستیتو پاستور ایران و همچنین توانمندی‌های آن در حوزه تشخیص، پایش بیماری‌ها و تولید واکسن به کار گیرد. این موضوع صرفاً یک مسئله ملی نیست؛ بلکه امنیت سلامت منطقه نیز در معرض خطر قرار دارد.»

این فراخوان جهانی، اهمیت استراتژیک انستیتو پاستور ایران را برای سلامت و امنیت زیستی منطقه و جهان برجسته می‌کند.