آرسنال پس از ۲۲ سال قهرمان لیگ برتر شد: جشن، لغزش‌ها و میراث آرتتا

پس از ۲۲ سال انتظار، آرسنال سرانجام جام قهرمانی لیگ برتر را بالای سر برد؛ موفقیتی که نه تنها حاصل یک فصل درخشان، بلکه نتیجه یک پروژه شش‌ساله با رویکردهای نوآورانه و تعهد مثال‌زدنی است. این قهرمانی، بازیکنان را به حدی به وجد آورد که ساعت پنج صبح در کنار هواداران خود در بیرون ورزشگاه امارات به جشن و پایکوبی پرداختند.

جشن قهرمانی در سپیده‌دم

تصاویر منتشرشده در بامداد چهارشنبه، بازیکنان آرسنال از جمله دکلان رایس، بوکایو ساکا و یوریان تیمبر را در حال جشن گرفتن بیرون از ورزشگاه امارات نشان می‌داد. تیمبر ویدیویی از خود و ساکا را منتشر کرد که آن‌ها را در زمین تمرین باشگاه، در کنار یک جام قهرمانی لیگ برتر تمام‌مشکی با چراغ‌های روشن، نشان می‌داد. ساکا در این ویدئو با شور و هیجان گفت: «بیست و دو سال، بیست و دو سال. خنده‌ها و شوخی‌هایی در کار بود، اما آن‌ها دیگر نمی‌خندند. این جام قرار است بدرخشد، قرار است به روشنی بدرخشد.»

هواداران آرسنال نیز سه‌شنبه شب، هم‌زمان با تساوی ۱-۱ منچسترسیتی مقابل بورنموث که قهرمانی آرسنال را قطعی کرد، در اطراف ورزشگاه و میخانه‌های شمال لندن گرد هم آمده بودند. با به صدا درآمدن سوت پایان بازی، موجی از شادی و فریاد در میان هواداران به راه افتاد که پس از ناکامی‌های اخیر، این لحظه را غیرقابل باور می‌دانستند. ایان رایت، اسطوره باشگاه آرسنال، نیز در میان هواداران در حال جشن گرفتن دیده شد.

مجموعه تمرینی آرسنال نیز شاهد جشن بزرگی بود؛ بازیکنان و کارکنان با شعار «قهرمان، قهرمان، اوله اوله اوله!» به رقص و پایکوبی پرداختند. دکلان رایس، کاپیتان تیم، که پیش‌تر پس از باخت به منچسترسیتی تاکید کرده بود «هنوز کار تمام نشده است»، این بار با انتشار تصویری از شادی بازیکنان در شبکه‌های اجتماعی نوشت: «کار تمام شد.»

لغزش‌ها، آتش و باور به فرآیند

میکل آرتتا، سرمربی آرسنال، به رویکردهای نوآورانه و غیرمتعارف خود شهرت دارد. ماه گذشته، زمانی که تیمش دچار افت شده بود، او از بازیکنان خواست تا به صورت نمادین، افکار منفی خود را به درون آتشی بیندازند که در زمین تمرین روشن شده بود. او همچنین علاقه زیادی به برگزاری باربیکیو برای بازیکنان و خانواده‌هایشان دارد که نشان‌دهنده اهمیت پیوندهای عاطفی در تیم اوست.

این قهرمانی، نقطه اوج یک پروژه شش‌ساله است. آرتتا در ژوئن ۲۰۲۰ گفته بود: «به این فرآیند اعتماد کنید» و گذر زمان ثابت کرد که او حق داشت. او و آندره‌آ برتا، مدیر ورزشی باشگاه، شایسته تحسین هستند، اما این موفقیت در طول سال‌ها و با همکاری تیمی متشکل از ادو (مدیر ورزشی پیشین)، جیسون ایتو (دستیار)، جیمز الیس (مدیر فنی سابق) و مارک کرتیس (رئیس بخش هوش فوتبالی) شکل گرفته است.

از میان ۱۵ بازیکنی که بیشترین حضور را در ترکیب آرسنال در این فصل داشتند، ۱۰ نفر در زمان مدیریت ادو جذب شده بودند. ریچارد گارلیک، مدیرعامل باشگاه، نیز از زمان ورودش در سال ۲۰۲۱، به طور کامل از راهبرد بازسازی باشگاه حمایت کرده است. کادر آکادمی نیز نقش مهمی ایفا کرده‌اند؛ بازیکنانی چون بوکایو ساکا، مایلز لوئیس اسکالی، اتان نوانری و مکس داومن همگی از محصولات این آکادمی هستند.

فصل درخشان آرسنال خالی از چالش نبود. این تیم فرصت‌های متعددی را برای تثبیت قهرمانی از دست داد و فینال جام اتحادیه را نیز به منچسترسیتی واگذار کرد. تصمیم آرتتا برای بازی دادن به کپا آریزابالاگا در ومبلی، یکی از معدود لحظاتی بود که احساسات بر او غلبه کرد و اشتباه این دروازه‌بان به از دست رفتن جام منجر شد. اما پس از باخت دوباره به سیتی در لیگ، به نظر می‌رسید آرتتا و آرسنال با این چالش به بلوغ رسیدند و سرمربی اسپانیایی شروع به تصمیم‌گیری بر اساس شهود خود کرد.

یکی از روش‌های نوآورانه آرتتا، استفاده از یک ترانه هوش مصنوعی بود که نام تمام اعضای تیم را ذکر می‌کرد و به سرود این فصل تبدیل شد. این ترانه شامل جمله محبوب آرتتا، «محققش کن»، بود و حالا با قهرمانی آرسنال، او می‌تواند بگوید که آن‌ها این کار را انجام دادند.

آرتتا: شدت عمل و ساختن یک میراث

هدف آرتتا، ساختن میراثی از موفقیت‌های پایدار است. با توجه به اینکه قرارداد او تا پایان فصل آینده اعتبار دارد، تمدید آن اولویت فوری باشگاه است. این فرآیند آغاز شده و پس از فینال لیگ قهرمانان اروپا سرعت خواهد گرفت، زیرا هر دو طرف تمایل دارند قرارداد جدید پیش از فصل آینده امضا شود. انتظار می‌رود قرارداد جدید، دستمزد آرتتا را به طور قابل توجهی افزایش دهد؛ از ۱۲.۴ میلیون دلار پایه در هر فصل به علاوه ۶.۲ میلیون دلار برای کسب سهمیه لیگ قهرمانان.

آرسنال اکنون باشگاهی است که بر پایه تصویر آرتتا شکل گرفته است. او در سپتامبر ۲۰۲۰ از «سرمربی» به «مدیر تیم» (سرمربی صاحب‌اختیار) تغییر عنوان داد. او همراه با کرونکه، گارلیک، جیمز کینگ و برتا، کادر رهبری فوتبال باشگاه را تشکیل می‌دهد. کادر مربیگری آرتتا نیز پرشور و با شدت عمل بالا هستند. آرسنال در نقل‌ و انتقالات تابستانی گذشته، بر جذب بازیکنانی با آمادگی بالا، تنومندی و مقاومت در برابر مصدومیت تاکید داشت که این تاکتیک دستاوردهای خود را به همراه داشت.

شکار مهاجم

پس از آنکه آرسنال فصل گذشته برای سومین بار پیاپی در جایگاه دوم قرار گرفت، کادر فنی به این نتیجه رسید که تیم به یک گلزن شناخته‌شده نیاز دارد. ویکتور یوکرش، که در ابتدا با چالش‌هایی برای هماهنگی روبرو بود، پس از بازی‌های ملی ماه مارس متحول شد و با ۱۴ گل در لیگ (۲۱ گل در تمامی رقابت‌ها)، نقش کلیدی در قهرمانی ایفا کرد. آرتتا برای استفاده حداکثری از توانایی یوکرش در فرار به پشت خط دفاعی، تغییر تاکتیکی ایجاد کرد تا تیم مستقیم‌تر بازی کند.

بازیکنانی چون بنیامین ششکو (که به منچستریونایتد پیوست)، الکساندر ایساک و خولیان آلوارز نیز مورد توجه بودند، اما یوکرش گزینه مناسب‌تری برای «همین حالا برنده شدن» تشخیص داده شد. تمایل برای نهایی کردن قرارداد یوکرش به حدی بود که مدارک پزشکی او در زمان پروازش به سنگاپور بررسی شد.

داستان‌های این فصل

درخشش خط دفاعی، به ویژه زوج گابریل و سالیبا، بخش بزرگی از داستان قهرمانی آرسنال بود. اما یکی از نکات برجسته این فصل، حضور مکس داومن ۱۵ ساله در عکس تیمی بود. داومن، که بسیاری او را بهترین بازیکن آکادمی می‌دانند و آرتتا استعداد او را با لیونل مسی مقایسه کرده است، در این فصل رکوردهایی را جابه‌جا کرد و جوان‌ترین بازیکن تاریخ باشگاه در ترکیب اصلی، جوان‌ترین بازیکن در لیگ قهرمانان اروپا و جوان‌ترین گل‌زن تاریخ لیگ برتر شد.

دکلان رایس نیز که پیش از این نیز مهره کلیدی آرسنال بود، در این فصل به دلیل مصدومیت‌های بازیکنان کلیدی، مسئولیت بیشتری بر عهده گرفت. او بیشترین دقایق بازی را در میان تمام بازیکنان در طول فصل داشته است و ترجیح می‌دهد هفته‌ای سه بار بازی کند تا ریتم خود را حفظ کند. رایس، داوید رایا (دروازه‌بان) و گابریل بدون شک مهره‌های کلیدی این فصل بوده‌اند، اما این قهرمانی بر پایه یک کار تیمی و یک پروژه بلندمدت بنا شد که سرانجام به ثمر نشست.