کشف مارپیچ گازی عظیم در خوشه کهکشانی آبل ۲۰۲۹ توسط ناسا

کشف مارپیچ گازی عظیم در قلب یک خوشه کهکشانی

دانشمندان با استفاده از داده‌های رصدخانه پرتو ایکس چاندرا ناسا، موفق به کشف یک مارپیچ گازی بزرگ و درخشان در نور پرتو ایکس شده‌اند. این ساختار کیهانی که حدود ۲۰ برابر بزرگتر از کهکشان راه شیری تخمین زده می‌شود، اطلاعات جدیدی درباره دینامیک خوشه‌های کهکشانی و نحوه شکل‌گیری ساختارهای عظیم در جهان ارائه می‌دهد.

خوشه کهکشانی آبل ۲۰۲۹: خانه‌ای برای یک غول

این کهکشان مارپیچی بخشی از خوشه کهکشانی «آبل ۲۰۲۹» (Abell 2029) است که در فاصله تقریبی یک میلیارد سال نوری از زمین قرار دارد. خوشه‌های کهکشانی به عنوان بزرگترین ساختارهای جهان که توسط نیروی گرانش در کنار هم نگه داشته می‌شوند، شناخته می‌شوند.

• وسعت خوشه: آبل ۲۰۲۹ از هزاران کهکشان تشکیل شده است.
• ابر گازی: این کهکشان‌ها توسط ابری عظیم از گاز داغ احاطه شده‌اند.
• جرم حیرت‌انگیز: جرم این ابر گازی معادل صدها تریلیون برابر جرم خورشید است که بخش عمده آن را ماده تاریک تشکیل می‌دهد.

راز شکل‌گیری مارپیچ: برخورد کیهانی

این مارپیچ از گاز، عمدتاً هیدروژن و هلیوم، تشکیل شده است که دمای آن به ده‌ها میلیون درجه سانتی‌گراد می‌رسد. پژوهش‌های جدید نشان می‌دهند که این ساختار نتیجه یک رویداد کیهانی عظیم در گذشته است.

بر اساس تحلیل داده‌های چاندرا ناسا، حدود چهار میلیارد سال پیش، خوشه آبل ۲۰۲۹ با یک خوشه کهکشانی کوچکتر برخورد کرده است. این برخورد قدرتمند، میدان گرانشی خوشه را تحت تأثیر قرار داده و باعث شده گاز درون آن به شکلی مشابه حرکت مایع در یک لیوان، به بیرون پاشیده شده و ساختار مارپیچی کنونی را شکل دهد.

این کشف نه تنها به درک بهتر ما از تکامل خوشه‌های کهکشانی کمک می‌کند، بلکه بینش‌های جدیدی در مورد نقش برخوردهای کیهانی در شکل‌دهی به ساختارهای بزرگ مقیاس در جهان ارائه می‌دهد.