واکاوی فرم و روایت در فیلم «خرگوش سیاه، خرگوش سفید»؛ گفت‌وگو با شهرام مکری

نگاهی به تجربه تازه شهرام مکری در سینمای بین‌الملل

شهرام مکری در تازه‌ترین اثر سینمایی خود با عنوان «خرگوش سیاه، خرگوش سفید»، بار دیگر مخاطب را به جهان فرمال و پیچیده خود دعوت می‌کند. این فیلم که محصول مشترک تاجیکستان و امارات متحده عربی است، نشان‌دهنده فصل جدیدی در کارنامه حرفه‌ای این کارگردان صاحب‌سبک محسوب می‌شود.

ساختار روایی و جهان‌بینی کارگردان

داستان فیلم بر پایه روایت‌های به‌ظاهر مستقل اما پیوسته بنا شده است که مرزهای میان واقعیت و بازنمایی را مخدوش می‌سازد. مکری با تکیه بر ساختارهای غیرخطی، بازی با زمان و بازتعریف علت و معلول، همان امضای سینمایی خود را به سطحی تازه ارتقا داده است. ایده «تفنگ چخوف» در این فیلم به پرسشی بنیادین بدل می‌شود: آیا اشیا می‌توانند کنش‌مندی مستقل داشته باشند؟

«در خرگوش سیاه، خرگوش سفید این پرسش مطرح می‌شود که آیا منظور از تفنگ چخوف لزوماً شلیک توسط عامل انسانی است یا خود شیء می‌تواند روایت را پیش ببرد.»

چالش‌های تولید و وضعیت اکران

تولید این فیلم در خارج از ایران، تصمیمی برخاسته از شرایط پیچیده ساختار تولید سینمای ایران بوده است. کارگردان در این باره می‌گوید که سینمای ایران در وضعیت تعلیق قرار گرفته و این تصمیم ناشی از شرایط کلی سینما بوده است. در حال حاضر، به دلیل در دسترس بودن نسخه‌های باکیفیت و نبود پخش‌کننده داخلی، برنامه‌ای برای اکران عمومی در ایران وجود ندارد.

شناسنامه فیلم