سایه‌ سنگین فاجعه؛ یک سال پس از سقوط مرگبار هواپیما در احمدآباد

زخم‌های التیام‌ناپذیر یک فاجعه هوایی در احمدآباد

یک سال از سقوط مرگبار هواپیمای ایر ایندیا در نزدیکی فرودگاه احمدآباد می‌گذرد؛ حادثه‌ای که نه تنها مسافران پرواز، بلکه ساکنان و دانشجویان کالج پزشکی BJ را که در محل برخورد حضور داشتند، به سوگ نشاند. در حالی که تحقیقات درباره آخرین لحظات پرواز ادامه دارد، بازماندگان در تلاش برای بازگشت به زندگی عادی با خاطراتی مواجه‌اند که هرگز رنگ نمی‌بازند.

یادگاری‌های باقی‌مانده از یک فاجعه

ساختمان خوابگاه کالج پزشکی که محل برخورد هواپیما بود، اکنون همچون زخمی باز در میان محوطه دانشگاه خودنمایی می‌کند. دیوارهای دوده گرفته، سقف‌های فروریخته و بقایای وسایل شخصی دانشجویان در میان آوار، یادآور لحظات دهشتناک آن روز است. مقامات طرح‌هایی برای تخریب و بازسازی این مجموعه تصویب کرده‌اند، اما تا آن زمان، این ویرانه‌ها به بخشی از زندگی روزمره دانشجویان تبدیل شده است.

روایت‌های تلخ از روز حادثه

برای بسیاری از افراد، از جمله پرستاران و دانشجویان پزشکی که در خط مقدم امدادرسانی بودند، تصاویر آن روز همچنان آزاردهنده است. آرمان خان پاتان، یکی از دانشجویانی که در زمان حادثه در سالن غذاخوری حضور داشت، می‌گوید: «همه چیز سیاه بود و من تنها برای نفس کشیدن تلاش می‌کردم.» بسیاری از قربانیان به قدری آسیب دیده بودند که شناسایی آن‌ها تنها از طریق آزمایش‌های پیچیده DNA ممکن بود.

تلاشی دشوار برای بازگشت به زندگی

دکتر میناکشی پاریک، رئیس کالج، با اشاره به بار سنگین روانی بر دوش دانشجویان و کارکنان می‌گوید: «حرکت به سمت آینده به معنای فراموشی نیست.» در آستانه اولین سالگرد این حادثه در ۱۲ ژوئن، کالج برنامه‌های ویژه‌ای شامل کاشت درخت و اهدای خون برای گرامیداشت یاد ۱۹ قربانی که بر روی زمین جان باختند، تدارک دیده است.

«هرگاه هواپیمایی از بالای سرمان عبور می‌کند، همان درد قدیمی زنده می‌شود. ما دیگر به آسمان نگاه نمی‌کنیم.» - یکی از بازماندگان حادثه