کشف حیات میکروبی در بدن مومیایی ۵۳۰۰ ساله «اوتزی»

کشف حیات میکروبی در بدن مومیایی ۵۳۰۰ ساله

اوتزی، مومیایی مشهور عصر مس، پس از ۵۳۰۰ سال که در کوه‌های آلپ مدفون بود، اکنون به عنوان یک «آرشیو زنده» از میکروب‌ها شناخته می‌شود. تحقیقات جدید نشان می‌دهد که بدن این مومیایی نه تنها حاوی بقایای باستانی، بلکه میزبان گونه‌های زنده‌ای از مخمرها و باکتری‌هاست که در شرایط انجماد همچنان به بقای خود ادامه می‌دهند.

اکوسیستم درونی مومیایی

پژوهشگران مؤسسه مطالعات مومیایی با نمونه‌برداری از معده، پوست و محیط نگهداری اوتزی، موفق به شناسایی چهار گونه مخمر مقاوم به سرما از جمله Phenolifera و Glaciozyma شدند. برخلاف باکتری‌های معده که تنها قطعات DNA باستانی از آن‌ها باقی مانده، این مخمرها نشانه‌هایی از حیات و تولیدمثل را در شرایط آزمایشگاهی نشان داده‌اند.

تأثیر محیط نگهداری

شرایط نگهداری اوتزی در دمای ۶- درجه سانتی‌گراد و رطوبت ۹۹ درصد، محیطی ایده‌آل برای برخی میکروب‌های خاص فراهم کرده است. استفاده از ترکیبات ضدقارچی در سال ۱۹۹۱ به طور ناخواسته باعث انتخاب طبیعی گونه‌هایی شده است که توانایی تجزیه فنل را دارند و اکنون بر محیط خارجی بدن مومیایی مسلط شده‌اند.

جدول دسته‌بندی میکروبیوم اوتزی

اوتزی یک اثر باستانی ایستا نیست، بلکه یک رابط بیولوژیکی پویاست که اکوسیستم‌های مختلفی را در خود جای داده است.

این یافته‌ها درک ما را از نحوه تعامل موجودات باستانی با محیط‌های جدید و پایداری حیات در شرایط سخت تغییر داده است.