جان اولیور و 'تصرف ماگا' کالج نیو: نقد سیاست‌ورزی به جای زندگی دانشجویان

پیشینه «نیو کالج» و تغییرات رادیکال

«نیو کالج» که در دهه ۱۹۶۰ با «آزادی کامل تحقیق» تأسیس شد، در ابتدا بر مطالعه مستقل و بدون نمره متمرکز بود. این کالج به پناهگاهی برای جوامع LGBTQ+ و دانشجویان نخبه تبدیل شد و در سال ۲۰۱۸، رتبه سوم را در تولید فارغ‌التحصیلان دارای مدرک دکترا در ایالات متحده کسب کرد.

جان اولیور گفت: «دیسانتیس، زمانی که فکر می‌کرد هنوز شانسی برای ریاست‌جمهوری دارد، سر و صدای زیادی درباره 'ضد بیدارگری' نیو کالج به راه انداخت، با وجود اینکه اعتراف کرد اطلاعات زیادی درباره آن ندارد.»

دیسانتیس در سال ۲۰۲۳، شش نفر از متحدان خود، از جمله «فعال محافظه‌کار» کریستوفر روفو را به هیئت امنای این کالج منصوب کرد. به گفته اولیور، هدف روفو ارائه الگویی برای اقدامات محافظه‌کاران در سراسر کشور در زمینه آموزش بود.

تأثیرات «تصرف خصمانه» بر کالج

پس از این تغییرات، روفو و سایر اعضای هیئت امنا، رئیس «نیو کالج» را برکنار کرده و ریچارد کورکوران، رئیس سابق مجلس فلوریدا را به جای او منصوب کردند. کورکوران بلافاصله تغییراتی را آغاز کرد که شامل موارد زیر بود:

• درخواست ۲ میلیون دلار برای یک «مرکز لغو لغو فرهنگ».
• تغییر نماد کالج به یک درخت بانیان با چهره.
• حذف برنامه مطالعات جنسیتی که بودجه‌ای معادل ۷۰۰۰ دلار داشت.

این تغییرات منجر به اخراج، مرخصی یا استعفای بیش از یک سوم اساتید شد. همچنین، کورکوران «دانشمندان برجسته مقیم» را معرفی کرد، از جمله بروس گیلی، نویسنده کتاب «مورد استعمار» که ادعا می‌کند استعمار اروپا «واقعاً چیز خوبی» بوده است.

افزایش ثبت‌نام با کاهش استانداردها و افزایش هزینه‌ها

«نیو کالج» توانست ثبت‌نام را افزایش دهد و در اولین سال کامل ریاست کورکوران، ۳۲۸ دانشجوی جدید پذیرش کرد. اما به گفته اولیور، این آمار ممکن است تصویر کاملی ارائه ندهد. کارمندان سابق دفتر پذیرش ادعا کرده‌اند که کالج با کاهش شدید استانداردها، ثبت‌نام را افزایش داده است.

روفو همچنین به دنبال تغییر «تعادل هورمونی» جامعه عمدتاً زنانه «نیو کالج» بود. در نتیجه، جمعیت دانشجویان مرد در سال اول کورکوران بیش از ۲۳ درصد افزایش یافت. این امر با ارائه بورسیه‌های تحصیلی به تعداد زیادی از ورزشکاران مرد، از جمله ۷۰ بازیکن بیسبال، محقق شد، در حالی که کالج در آن زمان زمین بیسبال نداشت.

یک ممیزی دولتی در سال گذشته نشان داد که هزینه عمومی برای تولید یک مدرک در «نیو کالج» به تقریباً ۵۰۰,۰۰۰ دلار افزایش یافته است که این رقم بسیار بیشتر از هزینه‌های هر دانشجو در سایر دانشگاه‌های دولتی است. هزینه‌های اداری نیز به شدت افزایش یافته، از جمله حقوق سالانه بیش از ۱ میلیون دلار کورکوران، شامل مزایا و پاداش‌ها.

نتیجه‌گیری اولیور: یک «نمایش مزخرف»

جان اولیور این «تجربه نیو کالج» را یک «نمایش مزخرف کامل» توصیف کرد. او نتیجه گرفت که به نظر می‌رسد مدیریت کالج «بیشتر به سیاست‌ورزی اهمیت می‌دهد تا زندگی واقعی دانشجویان». وی افزود که اگر این مدل قرار است به عنوان الگویی برای ایالت‌های جمهوری‌خواه عمل کند، «واقعاً افتضاح است».