خبر کامل
نشان افتخار ماخ ۳۹: سریع‌ترین انسان‌های فضایی آرتمیس ۲
خدمه ماموریت آرتمیس ۲ ناسا، سریع‌ترین انسان‌های زنده هستند و اکنون نشان افتخار این دستاورد را دریافت کرده‌اند. این فضانوردان در اوایل آوریل ۱۰ روز را در پرواز به دور ماه سپری کردند و با سرعت ۲۴,۶۶۴ مایل بر ساعت (۳۹,۶۹۳ کیلومتر بر ساعت) به جو زمین بازگشتند.
سریع‌ترین انسان‌های فضا
فرمانده ماموریت، رید وایزمن، خلبان ویکتور گلاور، و متخصصان ماموریت کریستینا کخ و جرمی هنسن (از آژانس فضایی کانادا)، در اوایل آوریل به مدت ۱۰ روز به دور ماه پرواز کردند. سفر آنها آنها را به دورترین فاصله از زمین (۵۲,۷۵۶ مایل [۴۰۶,۷۷۱ کیلومتر]) برد و سپس، در مسیر بازگشت به زمین با فضاپیمای اوریون Integrity، با سرعت تقریبی ۲۴,۶۶۴ مایل بر ساعت (۳۹,۶۹۳ کیلومتر بر ساعت) وارد جو شدند.
تنها سه نفر دیگر در تاریخ سریع‌تر از این سفر کرده‌اند. فضانوردان آپولو ۱۰ ناسا، توماس استافورد، جان یانگ و یوجین سرنان، رکورد بالاترین سرعت ثبت شده توسط یک وسیله نقلیه سرنشین‌دار نسبت به سطح زمین را در ۲۶ مه ۱۹۶۹ با سرعت ۲۴,۷۹۱ مایل بر ساعت (۳۹,۸۹۷ کیلومتر بر ساعت) به ثبت رساندند.
گلاور در کنفرانس مطبوعاتی پس از پرواز در ۱۶ آوریل، شش روز پس از فرود، گفت: «عددی که روی نمایشگرها دیدیم و من به آنچه اوریون قرار بود انجام دهد بسیار دقیق بودم، ۳۸.۸۹ ماخ بود. اما این به نحوه اندازه‌گیری آن عدد بستگی دارد. اندازه‌گیری ماخ از فضا واقعاً چالش‌برانگیز است.»
ماخ، به عنوان یک واحد اندازه‌گیری، سرعت یک شی را با سرعت محلی صوت مقایسه می‌کند. بنابراین، این عدد بر اساس ارتفاع، دمای هوا و چگالی هوا تغییر می‌کند. در سطح دریا، سرعت ۲۴,۶۶۴ مایل بر ساعت معادل ماخ ۳۲ یا ۳۲ برابر سرعت صوت خواهد بود. در نقطه‌ای که خدمه آرتمیس ۲ به اوج سرعت خود رسیدند، هوا رقیق‌تر و دما سردتر از سطح دریا بود.
نشان افتخار ماخ ۳۹
گلاور افزود: «یک نشان ماخ جدید زمانی که آن را مشخص کنیم، منتشر خواهد شد.»
سه هفته طول کشید تا نشان ماخ ۳۹ به صورت عمومی در روز جمعه (۵ ژوئن) در ویدئویی که توسط وایزمن در شبکه‌های اجتماعی منتشر شد، رونمایی شود. در این کلیپ، وایزمن اشاره‌ای به این نشان نمی‌کند، اما تمرکز او بر بازگرداندن یکی از اعضای تیم بازیابی آرتمیس ۲ به نیروی دریایی ایالات متحده است. در لباس فضایی آبی ناسا او، نشان جدید ماخ ۳۹ در سمت چپ سینه‌اش، زیر نام و نشان «۱۰۰ روز» در فضا، قرار دارد.
نشان ماخ ۳۹ جایگزین نشان ماخ ۲۵ وایزمن شده است، که طرح اصلی ۴۰ ساله بود و الهام‌بخش نسخه جدید آرتمیس است.
دن برندنشتاین، فضانورد سابق، درباره منشأ این نشان گفت: «بعد از STS-1 در سال ۱۹۸۱ بود. نمی‌دانم کجا بودیم، شاید در یک بار بودیم، شاید در دفتر نشسته بودیم، مطمئن نیستم بحث از کجا شروع شد، اما او [جیم بوکلی] یک تفنگدار سابق بود و من نیروی دریایی بودم، و همه خلبانان F-4، پس از اینکه به ماخ ۲ رسیدند، مک‌دانل داگلاس به آنها یک نشان باشگاه ماخ ۲ داد. بنابراین همه خلبانان جنگنده که F-4 را پرواز می‌کردند، این نشان‌های ماخ ۲ را روی ژاکت پرواز خود داشتند، و ما شروع به صحبت درباره آن کردیم.»
برندنشتاین و بوکلی فکر کردند که شاتل فضایی در هنگام بازگشت به ماخ ۲۵ می‌رسد، بنابراین آنها باید برای آن نشان دریافت کنند. آنها با هم روی یک طرح کار کردند، که در نهایت عدد «۲۵» را با رنگ آبی تیره در پس‌زمینه یک مستطیل آبی روشن که کمی به جلو متمایل بود، نشان می‌داد. یک مدارگرد شاتل فضایی در حال نزدیک شدن به تصویر کشیده شده است، که از کنار اعداد می‌گذرد و در پی آن یک دنباله سفید با کلمه «MACH» به رنگ قرمز و خطوط قرمز وجود دارد. از همان ابتدا، این نشان به عنوان یک نشان افتخار در نظر گرفته شده بود، نه یک سوغاتی.
برندنشتاین گفت: «ما آن را ساختیم و یکی را به جان و کریپ [همکاران STS-1 جان یانگ و باب کریپن] دادیم، و سپس به تاریخ پیوست. همه پس از پرواز یکی دریافت کردند.»
تکامل نشان‌های ماخ
نشان ماخ ۳۹ خدمه آرتمیس ۲ ظاهر کلی نشان اصلی برندنشتاین و بوکلی را با عدد به‌روز شده و مدارگرد بالدار که با یک اوریون با بال‌های خورشیدی مستقر شده از ماژول سرویس اروپایی جایگزین شده است، به خود گرفته است.
این اولین بار نیست که نشان ماخ ۲۵ دوباره طراحی شده است. در سال ۲۰۰۹، خدمه STS-125 که با شاتل فضایی آتلانتیس پرواز می‌کردند، متوجه شدند که سرعت ورود مجدد آنها کمی بالاتر از اکثر ماموریت‌های دیگر خواهد بود، زیرا آنها برای انجام آخرین سرویس تلسکوپ فضایی هابل وارد مدار بالاتری می‌شدند. به همین دلیل، پس از فرود، آنها نشان‌های ماخ ۲۶ را پذیرفتند.
دو سال بعد، مایک فینکه اولین فضانوردی بود که با نشان «MAXA 25» که شاتل با یک فضاپیمای سایوز روسی جایگزین شده بود، عکس گرفته شد. در آن زمان، فینکه دو بار به ایستگاه فضایی بین‌المللی با ماموریت‌های سایوز پرواز کرده بود. نسخه‌های بعدی سایوز از این نشان، به جای استفاده از «MAXA» روسی، «MACH» انگلیسی را حفظ کردند.
در سال ۲۰۱۹، A-B Emblem نسخه‌های اضافی برای استفاده توسط خدمه تجاری اسپیس‌ایکس دراگون و بوئینگ استارلاینر را به دفتر فضانوردان پیشنهاد داد، که هر نشان کپسول مربوطه را به تصویر می‌کشید. یک سال بعد، داگ هارلی با نشان دراگون (و نشان شاتل ماخ ۲۵) روی لباس پرواز آبی خود پس از تبدیل شدن به یکی از دو نفر اولی که با فضاپیمای اسپیس‌ایکس پرتاب شدند، دیده شد.
برندنشتاین گفت: «من می‌بینم که آنها نشان را با عدد ‘۱۰۰’ برای افرادی که ۱۰۰ روز در ایستگاه فضایی گذرانده‌اند، تغییر داده‌اند.»
از سال ۲۰۰۴، نشان «۱۰۰ روز» شاتل فضایی را با ایستگاه فضایی بین‌المللی و «MACH» را با «DAYS» جایگزین می‌کند. این یک سنت شده است که صدمین روز خدمه ایستگاه فضایی بین‌المللی در فضا با ارائه یک نشان به عنوان بخشی از جشن‌ها، جشن گرفته شود. با توجه به اینکه فضانوردان زمان بیشتری را در چندین اقامت ثبت کرده‌اند، به جای استفاده از چندین نشان ۱۰۰ روز، نسخه‌های جدیدی برای ۲۰۰، ۳۰۰ و ۵۰۰ روز ساخته شده‌اند. فینکه (که برای سومین اقامت طولانی‌مدت خود در ایستگاه بود) نشان ۶۰۰ روز را در ۵ دسامبر ۲۰۲۵ به فضانورد روسکاسموس، سرگئی ریژیکوف، ارائه داد.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
