تعصب جنسیتی گسترده در دادگاه‌های خانواده انگلستان و ولز

یافته‌های کلیدی گزارش «خراشیدن سطح»

گزارش «خراشیدن سطح: سرزنش قربانی و تعصب در آرای دادگاه خانواده» که توسط سازمان غیرانتفاعی «حق برابری» تهیه شده است، با تحلیل ۹۱ رای منتشر شده دادگاه خانواده در انگلستان و ولز به نتایج زیر دست یافته است:

• تعصب گسترده: ۷۲.۵ درصد از تمامی آرا حداقل یک مورد سرزنش قضایی قربانی را شامل می‌شده است.
• تمرکز بر مادران: رفتار مادران به شدت مورد بررسی قرار گرفته، در حالی که رفتار پدران اغلب توجیه یا کم‌اهمیت جلوه داده شده است.
• تعداد موارد سرزنش: در ۶۶ مورد از ۹۱ رای، زبان سرزنش‌آمیز قربانی مشاهده شده و در مجموع ۵۳۰ مورد سرزنش قربانی توسط متخصصان دادگاه، عمدتاً قضات، صورت گرفته است.

نویسندگان گزارش نگرانی خود را از اینکه این داده‌ها نشان‌دهنده تأثیر نگرش‌های مضر بر تصمیم‌گیری‌های قضایی است، ابراز کرده‌اند. این نگرش‌ها شامل اتکا به اسطوره‌های تجاوز، کلیشه‌سازی، یا شک و تردید آشکار نسبت به مادران می‌شود.

تجربیات شخصی قربانیان

زنان متعددی که با دادگاه‌های خانواده درگیر بوده‌اند، تجربیات تلخ خود را به اشتراک گذاشته‌اند:

«رز*» که از سال ۲۰۱۴ درگیر دادگاه خانواده بوده، می‌گوید: «بدون شک احساس می‌کردم با من به دلیل جنسیتم متفاوت رفتار شده است، در حالی که همسر سابقم اصلاً مورد بررسی قرار نگرفت. او اجازه داشت در دادگاه بخندد و تمسخر کند، بنابراین به هیچ وجه مسئول رفتارهایی که از خود نشان می‌داد شناخته نشد.»

او همچنین افزود که وکیل Cafcass (خدمات مشاوره و پشتیبانی دادگاه کودکان و خانواده) همسر سابقش را به خاطر نحوه رفتار و عملکردش در جلسات ستایش کرده است، که این موضوع برای رز غیرقابل باور بوده است. او تأکید می‌کند که استانداردها کاملاً متفاوت هستند و این مسئله نه تنها در دستگاه قضایی، بلکه در تمامی سازمان‌های مرتبط با دادگاه خانواده ریشه دوانده است.

«ماری*» نیز بیان می‌کند: «کل فرهنگ، سرزنش قربانی است. ما کاملاً متفاوت رفتار شده‌ایم. کل تجربه من این بوده که همسر سابقم از آن به عنوان یک سلاح استفاده کرده و سلاح بسیار مؤثری هم بوده است.»

او معتقد است که دستگاه قضایی «درجا زده» است و قضات بدون بازخورد یا یادگیری از تصمیمات خود، به اشتباهاتشان ادامه می‌دهند.

پیشنهادات برای بهبود

گزارش «حق برابری» برای رفع این مشکلات، توصیه‌هایی را ارائه کرده است، از جمله:

• انتشار آرا: قوه قضائیه خانواده باید ۲۰ درصد از آرای خود را که به صورت تصادفی ماهانه انتخاب می‌شوند، منتشر کند، با اهداف مشخص برای آرایی که در آنها سوءاستفاده خانگی و جنسی مطرح شده است.
• آموزش اجباری: قضات باید آموزش اجباری در زمینه تعصب جنسیتی و سرزنش قربانیان دریافت کنند.
• ابزارهای هوش مصنوعی: پتانسیل استفاده از ابزارهای هوش مصنوعی برای شناسایی تعصب و سرزنش قربانیان در دادگاه‌های خانواده باید بررسی شود.

دکتر شارلوت پرادمن، یکی از مدیران «حق برابری»، می‌گوید: «این گزارش به آنچه قربانیان دهه‌هاست به ما می‌گویند، صدا می‌بخشد: تعصب واقعی است، در سیستم عدالت خانواده ریشه دوانده و تصمیماتی را شکل می‌دهد که بر ایمنی کودکان تأثیر می‌گذارد و منجر به آسیب‌های جبران‌ناپذیری می‌شود.»

کیریث انتویستل، نماینده مجلس بولتون شمال شرق، که از این گزارش حمایت می‌کند، بیان داشت: «بسیاری از زنان به من گفته‌اند که دادگاه‌های خانواده مانند ادامه سوءاستفاده‌ای است که سعی در فرار از آن داشتند. تضعیف مداوم و روتین بازماندگان قربانی که در آرای منتشر شده یافت می‌شود، نشان می‌دهد که چرا قربانیان سوءاستفاده اعتماد کمی به رفتار عادلانه در سیستم عدالت خانواده ما دارند.»

او افزود که تعصب، قضات را از ارزیابی صحیح خطر، وظیفه آنها در حفظ امنیت و اولویت قرار دادن نیازهای کودکان منحرف می‌کند و مقابله با آن با شفافیت، پاسخگویی قوی و آموزش ضروری است.

*نام‌ها تغییر داده شده‌اند.