خطر جانی مسافران: چمدان‌ها و فیلمبرداری در تخلیه اضطراری هواپیما

اهمیت سرعت در تخلیه اضطراری

هواپیماهای مسافربری به گونه‌ای طراحی شده‌اند که در مواقع اضطراری، کل مسافران باید ظرف ۹۰ ثانیه تخلیه شوند. این استاندارد سخت‌گیرانه برای اطمینان از نجات جان افراد در شرایط بحرانی مانند آتش‌سوزی یا نقص فنی حیاتی است. اما هرگونه تأخیر در این فرآیند، می‌تواند به فاجعه‌ای بزرگ منجر شود.

نیک کرین، معاون ارشد عملیات و امنیت یاتا، تأکید می‌کند: «اولویت اصلی آموزش مسافران است که مهمترین کار، رها کردن چمدان‌های دستی است. باید این پیام را به خوبی منتقل کنیم.»

چرا مسافران جان خود را به خطر می‌اندازند؟

کارشناسان صنعت هوایی دلایل متعددی برای این رفتار خطرناک ذکر می‌کنند:

• عدم آگاهی: تحقیقات نشان می‌دهد که تنها ۶۱٪ از مسافران از قوانین مربوط به رها کردن چمدان در شرایط اضطراری آگاه هستند.
• غریزه «مبارزه یا فرار»: پروفسور برت مولزورث، متخصص عوامل انسانی و ایمنی هوانوردی، می‌گوید که در شرایط اضطراری، تنها اقلیتی از افراد منطقی عمل می‌کنند و ۷۵٪ از افراد توانایی پردازش اطلاعات محدود دارند و به دنبال برداشتن وسایل خود هستند.
• فرهنگ «تیک‌تاک»: دکتر لوی بریدینگ از یونایتد ایرلاینز معتقد است که نسل جوان‌تر در مواقع اضطراری به طور غریزی به دنبال تلفن همراه خود می‌روند تا فیلم بگیرند، شاید به امید کسب درآمد از این تصاویر.

راهکارهای پیشنهادی برای افزایش ایمنی

انجمن بین‌المللی حمل و نقل هوایی (یاتا) کمپین «جان خود را نجات دهید، نه چمدان خود را» را آغاز کرده است. اما فراتر از آموزش، راهکارهای دیگری نیز مطرح شده‌اند:

• جریمه نقدی: نیک کرین از یاتا از جریمه مسافرانی که قوانین را رعایت نمی‌کنند، حمایت می‌کند. او می‌گوید: «اگر بتوانیم آنها را اجرا کنیم، این موضوع می‌تواند پیشرفت کند زیرا رگولاتورهایی هستند که از آن حمایت می‌کنند.»
• قفل خودکار صندوق‌های بالای سر: اگرچه هنوز در مرحله بررسی نیست، اما کرین اشاره کرده که این یک راهکار «سختگیرانه‌تر» برای آینده است.
• تغییر رویکرد خدمه پرواز: ریچل لودرمیلک از ساوت‌وست ایرلاینز می‌گوید که خدمه پرواز باید یاد بگیرند که در مواقع اضطراری، با قاطعیت بیشتری به مسافران دستور دهند تا آنها را وادار به رعایت کنند.

حوادث واقعی و پیامدهای آن

تخلیه‌های اضطراری در هوانوردی نادر هستند و سالانه حدود ۳۰ مورد تخمین زده می‌شود. با این حال، حوادث اخیر نشان‌دهنده جدیت این مشکل است. سال گذشته، در یک پرواز رایان‌ایر در فرودگاه پالما، ۱۸ مسافر در حین تخلیه اضطراری دچار جراحات جزئی شدند که این حادثه توسط مسافران «هرج و مرج مطلق» توصیف شد.

ویلی والش، مدیرکل سابق یاتا، با یادآوری فاجعه فرودگاه منچستر در سال ۱۹۸۵ که ۵۵ نفر جان باختند، می‌گوید: «ما تصمیمات تخلیه هواپیما را به آسانی نمی‌گیریم؛ پس اگر اتفاق افتاد، پیاده شوید.»

این حوادث و مشاهدات، نیاز به بازنگری جدی در پروتکل‌های ایمنی و آموزش مسافران را بیش از پیش آشکار می‌سازد.