قربان نجفی: تلویزیون گرفتار شعارزدگی شده و جای آثار جدی خالی است

بازگشت به صحنه با «روسالکا»

نجفی این روزها با نمایش «روسالکا» بر اساس اثری از الکساندر پوشکین، در فضایی میان واقعیت و خیال، به روی صحنه رفته است. او درباره نحوه پیوستنش به این پروژه توضیح داد: «در ابتدا قرار بود گروه دیگری این اثر را اجرا کنند، اما به دلیل تداخل با پروژه‌های فیلمبرداری من، همکاری میسر نشد. پس از مدتی، با تغییر شرایط و عدم امکان حضور یکی از بازیگران، پیشنهاد دادم خودم نقش را ایفا کنم. در شرایط فعلی، حضور در یک کار هنری و مفید، اتفاق خوبی به نظر می‌رسید.»

او به اهمیت پوشکین در ادبیات روسیه اشاره کرد و گفت: «پوشکین با عمر کوتاه خود، آثار بسیار مهمی خلق کرد و تأثیر عظیمی بر ادبیات روسیه گذاشت. اگرچه اثر «روسالکا» ناتمام تلقی می‌شود، اما از نظر من داستان به گونه‌ای است که نیازی به ادامه ندارد. آثار آن دوره بیشتر جنبه ادبی داشتند و برای اجرا باید به زبان تصویر ترجمه شوند.»

چالش‌های اجرا و همکاری با نسل جوان

نجفی درباره فضای اجرایی «روسالکا» بیان کرد: «با وجود حال و هوای عاشقانه و افسانه‌ای اثر، بازی‌ها کاملاً رئالیستی طراحی شده‌اند. اگرچه صحنه‌هایی با جنبه‌های سورئال و رمانتیک نیز وجود دارد، اما شیوه بازیگری مبتنی بر واقع‌گرایی است.»

وی درباره همکاری با بازیگران جوان گفت: «بخش عمده گروه را بازیگران جوان تشکیل می‌دهند و مسئولیت من ایجاد هماهنگی اجرایی بود. تلاش آن‌ها قابل تقدیر است و نتیجه قابل قبولی به دست آمده. البته همیشه نگرانی‌هایی درباره ریتم و تمپو صحنه وجود دارد و گاهی باید علاوه بر نقش خود، به پیشبرد جریان صحنه نیز کمک کرد. این شرایط با کار در کنار بازیگران باتجربه متفاوت است، اما جذابیت خاص خود را دارد، چرا که نوعی کشف و همراهی در آن نهفته است.»

وضعیت تئاتر و انتقاد از تلویزیون

این بازیگر به چالش‌های تئاتر امروز اشاره کرد: «تئاتر همواره با چالش همراه بوده، اما این روزها شرایط دشوارتر شده است. بازدهی مالی آثار نمایشی، جز در موارد خاص، چندان قابل توجه نیست. علاوه بر این، مخاطبان بیشتر به سمت آثار کمدی گرایش پیدا کرده‌اند و نمایش‌های جدی و اجتماعی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرند. این در حالی است که در گذشته، چه در سینما و چه در تئاتر، آثار اجتماعی ارزشمندی داشتیم که نقش مهمی در آموزش و فرهنگ‌سازی ایفا می‌کردند. خنده و سرگرمی ارزشمند است، اما نباید جای آثار جدی و اندیشمندانه خالی بماند.»

نجفی در ادامه به شدت از وضعیت فعلی تلویزیون انتقاد کرد: «صادقانه بگویم که دیگر سریال‌های تلویزیون را دنبال نمی‌کنم، زیرا فضایی که مدیران صداوسیما بر تولیدات حاکم کرده‌اند، برای من قابل تحمل نیست. تلویزیون می‌تواند ابزاری مهم برای آموزش، فرهنگ‌سازی و ارتقای سطح آگاهی جامعه باشد، اما متأسفانه بسیاری از مدیران تصور می‌کنند هرچه شعارزدگی بیشتر باشد، اثر موفق‌تر است.»

او پیشنهاد داد: «می‌توان بخشی از شبکه‌ها را به تولید آثار سفارشی اختصاص داد، اما در کنار آن باید شبکه‌هایی نیز باشند که به آثار فرهنگی، هنری، تاریخی و کلاسیک، چه ایرانی و چه جهانی، بپردازند. این آثار هستند که به رشد فرهنگی جامعه کمک کرده و سطح آگاهی مخاطب را ارتقا می‌دهند. متأسفانه امروز چنین رویکردی در تلویزیون بسیار کمرنگ شده است.»

فعالیت‌های اخیر و انتقال تجربه

نجفی به فعالیت‌های اخیر خود اشاره کرد: «چند پروژه سینمایی دارم که هنوز اکران نشده‌اند، از جمله فیلمی به کارگردانی محمدرضا عرب. در تلویزیون نیز سریالی داشتم که پخش شد، اما به دلایل مختلف آن‌طور که باید دیده نشد.»

او در پایان از همکاری با نسل جوان ابراز خرسندی کرد و گفت: «از اینکه در کنار این گروه جوان کار می‌کنم بسیار خوشحالم. آینده هنر در اختیار همین نسل است و وظیفه ما انتقال تجربیات و آموخته‌هایمان به آن‌هاست تا مسیر هنر و تئاتر کشور ادامه یابد.»