گزارش تکان‌دهنده از شرایط «ظالمانه و غیرانسانی» زندان‌های استرالیای غربی

بحران سیستمی و افزایش آمار زندانیان

ایمون رایان، بازرس خدمات زندان‌ها، در گزارشی که روز سه‌شنبه به پارلمان ارائه شد، اعلام کرد که بیشتر مراکز اصلاح و تربیت استرالیای غربی در وضعیت بحرانی قرار دارند و سطح آسیب در سراسر سیستم افزایش یافته است. وی هشدار داد که در تاسیسات هاکیا، ملالوکا و کازوارینا، خطر جدی برای امنیت، کنترل، ایمنی، مراقبت و رفاه زندانیان وجود دارد.

«این دیگر مشکلی محدود به یک مرکز نیست؛ بلکه نشان‌دهنده یک شکست سیستمی در چندین زندان است.»

این گزارش تاکید می‌کند که سیستم فراتر از ظرفیت خود عمل می‌کند و ازدحام بیش از حد، فشار کاری بر کارکنان و رژیم‌های محدودکننده به یک هنجار تبدیل شده‌اند. تعداد زندانیان بزرگسال در استرالیای غربی طی سه سال گذشته ۳۷ درصد افزایش یافته است، که این رشد بی‌سابقه و بی‌ثباتی مزمن نیروی کار، ظرفیت سیستم برای پاسخگویی را تحت‌الشعاع قرار داده است.

شرایط زندگی نامناسب و تاثیرات روانی

ازدحام گسترده، از جمله اسکان سه نفره در سلول‌ها و خوابیدن زندانیان روی تشک در کف، مقاومت زیرساخت‌ها را تا حدی فرسایش داده که سیستم قادر به جذب یا واکنش ایمن به حوادث بزرگ نیست. در بسیاری موارد، زندانیان مجبورند کنار توالت مشترک سلول بخوابند.

• یک زندانی در هاکیا گزارش داده است: «پر از سوسک در سلول. بدون لباسشویی. بدون استفاده از تلفن. توالت‌ها خرابند. بدون بالش. کثیف است.»
• یک کارمند در کازوارینا نیز اظهار داشته: «کمبود پرسنل به این معنی است که ایمنی کارکنان به شدت به خطر افتاده است.»

کمبود مزمن کارکنان منجر به قرنطینه‌های روتین برای حفظ کنترل، کاهش قابل توجه زمان خارج از سلول، لغو ملاقات‌های خانوادگی و دسترسی محدود به خدمات اولیه شده است. این وضعیت به طور روتین حقوق اساسی زندانیان را نقض می‌کند.

«من از نوامبر تاکنون فقط ۳ بار بچه‌هایم را دیده‌ام، آنها هر هفته بدون شکست رزرو می‌کنند، اما تمام ملاقات‌ها لغو می‌شوند.» - زندانی زن در ملالوکا.

این گزارش همچنین به سطح بالای پریشانی روانی در میان زندانیان اشاره دارد. زندان‌های هاکیا، کازوارینا و ملالوکا ۶۰ درصد از کل حوادث خودزنی را در سال منتهی به ژانویه ۲۰۲۶ به خود اختصاص داده‌اند که نشان‌دهنده روند صعودی است.

افزایش خطر آسیب و مرگ در بازداشت

این گزارش تاکید می‌کند که محیط موجود در سه زندان مذکور، خطر آسیب جدی و مرگ در بازداشت را به طور مادی افزایش می‌دهد. رایان به شباهت‌های قوی با نشانه‌های هشداردهنده پیش از شورش زندان منطقه‌ای گرینو در سال ۲۰۱۸ اشاره کرد. شورش گرینو در ژوئیه ۲۰۱۸ منجر به فرار ۱۰ زندانی و میلیون‌ها دلار خسارت شد.

رایان از دولت خواست تا رسماً به اصلاحات سیستمی مورد نیاز برای رسیدگی به نگرانی‌های شناسایی شده در زندان‌ها متعهد شده و بودجه لازم را تامین کند. او همچنین پس از پاسخ وزارت دادگستری، به وزیر خدمات اصلاح و تربیت، پاول پاپالیا، اخطار کتبی صادر کرد.

پاپالیا در پارلمان اظهار داشت که افزایش جمعیت زندان به دلیل «عملکرد عالی» پلیس در دستگیری افراد به دلیل خشونت خانگی است و افزود که خدمات اصلاح و تربیت کنترلی بر تعداد افرادی که وارد زندان می‌شوند، ندارد.

تلاش‌های اصلاحی و چالش‌های مداوم

این اولین بار نیست که شرایط نگران‌کننده در زندان‌های استرالیای غربی مشاهده می‌شود. در ماه مه ۲۰۲۴، شرایط در هاکیا به حدی وخیم گزارش شد که گمان می‌رفت زندانیان در شرایط ظالمانه، غیرانسانی یا تحقیرآمیز نگهداری می‌شوند. گزارش‌های پیگیری در سال ۲۰۲۵ نیز مشکلات این مرکز را برجسته کرده بودند.

وزارتخانه اعلام کرده است که در حال رسیدگی به مشکلات سه زندان مذکور به عنوان بخشی از اصلاحات گسترده سیستمی است. این اقدامات شامل «تدابیر عملیاتی، نیروی کار و زیرساختی» برای مدیریت جمعیت رو به رشد زندانیان، محدودیت‌های ظرفیت و چالش‌های کارکنان است.

برد رویس، کمیسر خدمات اصلاح و تربیت، گفت که حاکمیت تقویت‌شده، مداخلات هدفمند و سرمایه‌گذاری پایدار در کارکنان و زیرساخت‌ها، هاکیا، کازوارینا و ملالوکا را ایمن‌تر و مقاوم‌تر می‌کند.