خبر کامل
محو شدن نیکلاس مادورو: دیکتاتور سابق از تاریخ ونزوئلا پاک می‌شود
پایان دوران مادورو: حذف دیکتاتور سابق از تاریخ ونزوئلا
پنج ماه پس از برکناری نیکلاس مادورو توسط نیروهای ویژه ایالات متحده، کیش شخصیت او که زمانی با تبلیغات گسترده و تصاویر فراوان همراه بود، در حال فروپاشی است. متحدان سابق او اکنون مشتاقند تا نام و یاد او را از تاریخ ونزوئلا پاک کنند.
تبلیغات گسترده و کیش شخصیت مادورو
برای سال‌ها، چهره سبیلو و پرابهت نیکلاس مادورو از بیلبوردهای تبلیغاتی ونزوئلا به پایین خیره می‌شد و حکمرانی دیکتاتورمآبانه او را که خود را «محافظ مردم» می‌نامید، تجلیل می‌کرد. این ستایش‌های مهندسی‌شده به حدی بود که کارخانه‌ها فیگورهای اکشن پلاستیکی تولید می‌کردند که مادورو را به عنوان یک «سوپر سبیل» شکست‌ناپذیر و «مشت آهنین» معرفی می‌کردند. در شهری ساحلی در نزدیکی کاراکاس، مقامات حتی سطل‌های زباله، کامیون‌های حمل زباله و پل‌های هوایی را با سیلوئت‌های سیاه و شوم سبیل این خودکامه نشانه‌گذاری کرده بودند.
تلاش برای محو کردن یاد مادورو
اکنون، تصاویر غول‌پیکر مادورو و همسر زندانی‌اش، سیلیا فلورس، همچنان در شریان‌های اصلی پایتخت دیده می‌شوند که برخی از آنها با هشتگ «#ما_آنها_را_باز_می‌خواهیم» نقش بسته‌اند. یک ساعت شمارش معکوس نیز در مرکز تاریخی شهر نصب شده که تعداد روزهای سپری شده از زمان «ربوده شدن» این زوج را نشان می‌دهد. در خیابان‌های اطراف کاخ ریاست‌جمهوری میرفلورس، جایی که این خودکامه زمانی در آن اقامت داشت، هنرمندان گرافیتی طرفدار رژیم شعارهایی از حمایت خود را روی دکه‌های روزنامه نوشتند. یکی از آنها می‌گوید: «زنده باد مادورو، لعنتی!» و دیگری اعلام می‌کند: «ما مادورو را دوست داریم.»
اما به نظر می‌رسد چنین عاطفه‌ای به شدت در حال کاهش است. در سراسر کشور، بیلبوردها و نقاشی‌های رهبر برکنار شده ونزوئلا به آرامی برچیده یا پاک می‌شوند، یا به سادگی به حال خود رها می‌شوند تا بپوسند یا توسط گیاهان پوشانده شوند.
واکنش مردم و متحدان سابق
در یک مجتمع مسکونی وسیع در مرکز کاراکاس – منطقه‌ای که مدت‌ها پایگاه طرفداران رژیم محسوب می‌شد – از رنگ سفید برای پوشاندن نقاشی‌های دیواری ادای احترام به سیاستمداری استفاده شده که بیشتر به دلیل سوق دادن ونزوئلا به دیکتاتوری و یکی از بدترین فروپاشی‌های اقتصادی تاریخ در زمان صلح به یاد آورده می‌شود.
«من شوکه شدم: با خودم گفتم: «چی؟!»» یک شهروند محلی این جمله را در توصیف لحظه‌ای گفت که متوجه شد دستوری برای سفید کردن نقاشی‌های دیواری مادورو در بیرون بانک و داروخانه محلی‌اش صادر شده است. او افزود: «همه آنها را رنگ کرده‌اند.»
در بزرگراه گویاتیره، شهری در شرق کاراکاس، نام مادورو روی یک بیلبورد از انتخابات 2024 که به طور گسترده‌ای اعتقاد بر این است که او آن را ربوده بود، تقریباً تا حد نامرئی شدن محو شده است. در شرق‌تر، در شهری به نام کاوکاگوا، به نظر می‌رسد یک مخالف سیمان را روی پرتره‌ای از مادورو در یک زمین بازی عمومی مالیده و بخش‌هایی از چهره دیکتاتور را پوشانده است.
یک هنرمند گرافیتی استنسیل تصویری از مادورو را روی دیواری در نزدیکی پاشیده بود، در کنار یکی از نقل قول‌های او از جلسه دادگاه اخیر در نیویورک: «من مردی شریف هستم و هنوز رئیس‌جمهور کشورم هستم.» این جمله به طرز قانع‌کننده‌ای نبود.
تغییر گفتمان سیاسی
ناپدید شدن تبلیغات طرفدار مادورو در اظهارات عمومی کسانی که پس از ربوده شدن او در 3 ژانویه سال جاری قدرت را به دست گرفتند نیز منعکس شده است. تحلیل یک رسانه خبری ونزوئلایی به نام TalCual نشان داد که دلسی رودریگز، رهبر موقت – معاون و متحد سابق مادورو – نام او را 86 بار بلافاصله پس از حمله آمریکا ذکر کرده است. تا ماه مارس، تعداد ذکر نام او به تنها هفت بار در ماه کاهش یافته بود – کاهشی بیش از 90 درصد. TalCual با تعجب پرسید: «چه چیزی از یک رهبر باقی می‌ماند وقتی نام او دیگر بر زبان آورده نمی‌شود؟»
فیل گانسون، تحلیلگر سیاسی مستقر در کاراکاس، معتقد بود که این ارقام به طور دقیق میزان برکناری مادورو را منعکس می‌کنند.
«واقعاً غم‌انگیز است وقتی خود را یک رهبر انقلابی بزرگ معرفی کرده‌اید و ایالات متحده شما را می‌رباید و چند ماه بعد هیچ‌کس حتی نام شما را به یاد نمی‌آورد.» گانسون با کنایه افزود: «یعنی مادورو؟ بله، چیزی به یادم می‌آید.»
دیپلمات‌ها می‌گویند مقامات ونزوئلا اکنون به ندرت به رئیس سابق خود اشاره می‌کنند. گانسون معتقد بود که ناپدید شدن مادورو از گفتمان رسمی نشان می‌دهد که او نه تنها مخالفان رژیم، بلکه جنبش خود را نیز در طول دوران فاجعه‌بار خود در قدرت که اقتصاد 70 درصد کوچک شد و میلیون‌ها نفر به خارج گریختند، از خود بیگانه کرده بود. «مادورو آنها را – از سال 2013 به بعد – به یک بن‌بست کامل کشاند... بنابراین احساس من این است که اکثریت مردم در جناح چاویستا می‌خواستند از شر مادورو خلاص شوند.»
خشم عمومی از فروپاشی اقتصادی با نارضایتی گسترده از رفتارهای بی‌ملاحظه دیکتاتور در تلویزیون – به ویژه نمایش‌های مداوم رقص و آواز او در تلویزیون دولتی – تشدید شد. گانسون گفت: «مادورو بسیار ناشنوا بود. آواز خواندن و رقصیدن مادورو... برای بسیاری از مردم واقعاً آزاردهنده بود. فکر می‌کنم حتی در جناح چاویستا [مردم فکر می‌کردند]... «از شر این مرد خلاص شوید!»»
نشانه‌های اندک حمایت
نشانه‌هایی از حمایت از مادورو هنوز در خیابان‌های ونزوئلا یافت می‌شود. در یک تجمع اخیر طرفدار رژیم در خارج از باغ‌های گیاه‌شناسی در کاراکاس، یک زن تظاهرکننده یک فیگور اکشن سوپرمنی از مادورو و یک مدل شبیه زن شگفت‌انگیز از فلورس عینکی را در دست داشت، هرچند او از گفتن نام خود یا توضیح علاقه خود به زوج سابق خودداری کرد.
یک راهپیمایی‌کننده دیگر، وندل گویویا، یک تی‌شرت قرمز با تصویری به سبک پاپ آرت از چهره مادورو پوشیده بود. گویویا گفت: «هیچ‌کس به من پول نداد یا مرا مجبور به اینجا آمدن نکرد»، و «ترامپ احمق دست و پا چلفتی» را متهم کرد که با ربودن رئیس‌جمهورش، بی‌عدالتی آشکاری مرتکب شده است.
اما به غیر از آن عروسک‌ها و پیراهن گویویا، نشانه کمی از نام یا چهره مادورو وجود داشت. بیشتر هزاران معترض به جای رنگ قرمز که به طور سنتی با جنبش چاویستا مرتبط است، لباس سفید پوشیده بودند. در بزرگراهی که کاراکاس را به فرودگاه بین‌المللی متصل می‌کند، مقامات یک نقاشی دیواری زرد و آبی روشن را در کنار جاده نقاشی کرده بودند که خواستار آزادی رئیس‌جمهور سابق بود: «مادورو و سیلیا را آزاد کنید.» در هفته‌های پس از ایجاد این نقاشی دیواری، یک خرابکار آن را با رنگ سیاه پاشیده بود.
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۵:۳۰ - ۱۴۰۵/۰۳/۲۰