خبر کامل
شورش‌های نژادی بلفاست: از حمله با چاقو تا آتش‌سوزی خانه‌های اقلیت‌ها
جرقه خشونت نژادی: چگونه حمله بلفاست به شورش‌های گسترده منجر شد؟
در پی یک حمله خشونت‌آمیز با چاقو در بلفاست شمالی، ایرلند شمالی بار دیگر شاهد موجی از ناآرامی‌ها و خشونت‌های نژادی سازمان‌یافته شد. این حادثه، که با انتشار ویدئوی آن در فضای مجازی آغاز شد، به سرعت به شورش‌هایی تبدیل گشت که خانه‌های خانواده‌های اقلیت قومیتی را هدف قرار داد و نگرانی‌ها را در مورد افزایش نژادپرستی در منطقه تشدید کرد.
جزئیات حمله و واکنش قضایی
دوشنبه شب، یک مرد سیاه‌پوست در خیابانی در بلفاست شمالی به یک مرد سفیدپوست به نام استیون اگیلوی حمله کرد و با چاقو او را از ناحیه صورت و گردن مجروح ساخت. ضارب در حین حمله به زبان عربی فریاد می‌زد. ساکنان محلی مداخله کرده و به حمله پایان دادند، اما قربانی به شدت مجروح شد و یک چشم خود را از دست داد.
چهارشنبه، هادی الودید، پناهجوی ۳۰ ساله سودانی، در دادگاه صلح بلفاست به اتهام اقدام به قتل حاضر شد. در حالی که سیستم قضایی به سرعت عمل کرد، خانه‌های سوخته خانواده‌های اقلیت قومیتی نشان داد که نوعی عدالت خودسرانه و تحریف‌شده با سرعتی بیشتر در حال اجرا است.
آتش‌سوزی‌ها و خشونت‌های سازمان‌یافته
سه‌شنبه شب، زنی در خیابان مک‌مستر در بلفاست شرقی، در کنار یک خانه سوخته، پرسید: «چه کسی در آنجا بود؟» و پاسخ شنید: «یک خانواده کولی رومانیایی.» این پاسخ، به نظر می‌رسید که برای او منطقی بود که یک خانواده باید به دلیل جرمی که توسط یک غریبه در آن سوی شهر انجام شده بود، اخراج شوند. صدها جوان، که بسیاری از آنها ماسک به صورت داشتند، در خیابان‌ها پرسه می‌زدند و دود غلیظ و صدای هلیکوپترهای پلیس به گوش می‌رسید. برای شورشیانی که خانه‌ها و وسایل نقلیه، از جمله یک اتوبوس گلایدر و یک خودروی پلیس را به آتش کشیدند، این اقدامات کاملاً منطقی به نظر می‌رسید.
در این ویدئو، ساکنان بلفاست در حال فرار از خانه‌های در حال سوختن خود هستند که خشونت پس از اعتراضات آغاز شده است.
نقش شبکه‌های اجتماعی و تحریک‌کنندگان راست افراطی
فیدهای شبکه‌های اجتماعی، نمایندگان منتخب و تحریک‌کنندگان راست افراطی، مانند ایلان ماسک و تامی رابینسون، به آنها اطمینان دادند که همه چیز به هم مرتبط است: مهاجران و پناهندگان خانه‌ها را اشغال می‌کنند، آداب و رسوم بیگانه را تحمیل می‌کنند و مرتکب جرم می‌شوند، در حالی که پلیس هیچ کاری نمی‌کند و بنابراین نیاز به اقدام جامعه وجود دارد.
این جهان‌بینی، زیربنای شورش‌های بلفاست در سال ۲۰۲۴ بود، که تقلیدی از شورش‌های انگلستان پس از حملات ساوتپورت بود، و منجر به پاکسازی قومی کولی‌ها از بالیمنا در سال گذشته و گشت‌زنی گروه‌های خودسرانه شد که مردان تیره‌پوست را تهدید می‌کردند.
آمار و واقعیت‌ها: کاهش جرم، افزایش نفرت نژادی
با این حال، نرخ جرم و جنایت در ایرلند شمالی در سال گذشته ۳.۳ درصد نسبت به ۱۲ ماه قبل کاهش یافت و به پایین‌ترین سطح خود از سال ۱۹۹۸ رسید، با کاهش شدید در خشونت و جراحات. در مقابل، جرایم ناشی از نفرت نژادی و حوادث نژادپرستانه به بالاترین سطح خود از زمان شروع ثبت رکوردها در سال ۲۰۰۴ رسید.
فراخوان‌ها برای اعتراض و واکنش سیاستمداران
در عرض چند ساعت پس از حمله دوشنبه شب، پلتفرم‌های شبکه‌های اجتماعی با خشم شعله‌ور شدند. بسیاری نوشتند: «دیگر کافی است!» تا ساعت ۱۰ صبح سه‌شنبه، فعالان لیست نقاط تجمع و زمان‌ها را به اشتراک می‌گذاشتند. همه مشاغل باید تا ساعت ۵:۳۰ بعد از ظهر تعطیل می‌شدند – «بدون بهانه» – و از ساعت ۷ بعد از ظهر جمعیت باید جاده‌ها را می‌بستند. برخی از پست‌ها به اقدامات مسالمت‌آمیز ترغیب می‌کردند، برخی دیگر به پوشیدن لباس‌های تیره و آمادگی برای دستگیری توصیه می‌کردند.
در ظهر، رهبران پنج حزب اصلی سیاسی بیانیه مشترکی صادر کردند که حمله با چاقو را محکوم کرد و خواستار خویشتن‌داری شد: «ما خواستار آرامش و فضایی برای اجرای عدالت هستیم.»
با این حال، بیانیه‌های دیگر از زبان تند و تحریک‌آمیز استفاده کردند. گاوین رابینسون، رهبر حزب اتحاد دموکراتیک (DUP)، این حمله را «قرون وسطایی» خواند. جیم آلیستر، رهبر حزب صدای اتحاد سنتی، فراتر رفت و گفت: «چه کاری برای جلوگیری از واردات این فرهنگ بیگانه که اکنون به نظر می‌رسد شامل تلاش برای سر بریدن است، انجام خواهد شد؟»
از هزاران مایل دورتر، ماسک و رابینسون، که در مسکو بود، با تشویق به اعتراضات گسترده وارد عمل شدند.
پیامدهای خشونت: تعطیلی کسب و کارها و حملات
تا ساعت ۴ بعد از ظهر، کرکره‌های فلزی بر روی سوپرمارکت‌ها، آرایشگاه‌ها و فروشگاه‌های گجت متعلق به آفریقایی‌ها و عرب‌ها پایین کشیده شد و صاحبان و کارکنان آنها خود را برای ماندن در خانه آماده می‌کردند. مرکز اسلامی بلفاست نمازهای عصر را لغو کرد و از جماعت خواست در خانه بمانند.
جمعیت از ساعت ۶:۳۰ بعد از ظهر در تقاطع‌های تعیین‌شده تجمع کردند. برخی آرام ماندند و در نهایت متفرق شدند. دیگران به گروه‌های جداگانه تقسیم شدند که به وسایل نقلیه و خانه‌های متعلق یا اشغال شده توسط افراد تیره‌پوست حمله کردند.
برخی شعار می‌دادند: «خارجی‌ها بیرون!» دیگران با اسپری رنگ روی دیوارها نوشتند: «لعنت بر اسلام» همراه با علامت هدف. تا ساعت ۱۰ شب، دود از چندین مکان بلند می‌شد: خیابان اوکلی، جاده کرامیلین، خیابان لندریک، خیابان مک‌مستر، جاده نیوتاون‌اردز. در برخی نقاط فضای کارناوال حاکم بود، با افرادی که برای سلفی ژست می‌گرفتند و آبجو می‌نوشیدند. مردی پسر خردسال خود را برای دیدن بهتر یک خانه در حال سوختن بالا برد. او گفت: «به این نگاه کن.» پسر پاسخ داد: «وای.»
در خارج از بلفاست، اوباش اهدافی را در پورتاداون، دوندونالد و نیوتاون‌ابی به آتش کشیدند. سازمان آتش‌نشانی ۲۵۶ تماس دریافت کرد و به ۶۲ حادثه رسیدگی کرد.
پژواک تاریخ: مقایسه با «مشکلات» ایرلند شمالی
صحنه‌های مشابهی در انگلستان نیز رخ داده است، اما تاریخ ایرلند شمالی در میان این هرج و مرج پژواک داشت. در سال ۱۹۶۹، اوباش خانواده‌های کاتولیک را از برخی از همین خیابان‌ها سوزاندند و سابقه‌ای را ایجاد کردند. پیتر شیرلو، مدیر موسسه مطالعات ایرلند در دانشگاه لیورپول، گفت: «این همان نوع رفتار است – بیرون راندن افرادی که 'دیگر' هستند.»
«مشکلات» (The Troubles) نمادگرایی پسران و مردان با لباس‌های تیره و چهره‌های پوشیده را به عنوان مدافعان جوامع خود فراهم کرد، اگرچه اکنون دشمن تغییر کرده است. شیرلو گفت: «شواهدی که ما جمع‌آوری کرده‌ایم کاملاً واضح است. اکثریت کاتولیک‌ها و پروتستان‌ها موافقند که مهاجران سهم مثبتی در جامعه و اقتصاد ندارند.»
شیرلو اظهار داشت که عناصری از جمهوری‌خواهی «نمایش‌های بیگانه‌هراسی را کنترل و سرکوب می‌کنند»، اما وفاداران در مورد این موضوع دچار تفرقه هستند و برخی از رهبران اتحادیه‌گرا مفهوم تهاجم فرهنگی را تحریک می‌کنند. او افزود: «این کاملاً در تعریف نژادپرستی از نظر کلیشه‌سازی و غیرانسانی کردن اقلیت‌های قومی قرار می‌گیرد.»
کاشف اکرم، عضو هیئت مدیره مرکز اسلامی بلفاست، گفت که برخی از سیاستمداران به دنبال قربانی برای شکست استورمونت در ساخت خانه‌های کافی هستند: «تقصیر به سمت آسیب‌پذیرترین افراد: مهاجران، هدایت می‌شود.»
پاتریک کوریگان، مدیر برنامه عفو بین‌الملل در ایرلند شمالی، گفت که این سومین تابستان متوالی خشونت نژادی سازمان‌یافته در منطقه است، که هر شیوع آن جدی‌تر از قبلی است: «این خشونت نژادی در مقیاسی تکان‌دهنده بود. این در خلاء پدید نیامد.»
سه‌شنبه شب، یک پسر نوجوان در جاده نیوتاون‌اردز، در حال بررسی بقایای اتوبوس سوخته، وقتی از او پرسیده شد که چرا همسالانش شورش می‌کنند، گیج به نظر می‌رسید: «اگر آنها این کار را نکنند، چه کسی خواهد کرد؟»
درباره هوش‌مصنوعی دست‌اول:
تمامی اخبار دست‌اول توسط دستیار هوش مصنوعی «هوشنگ» پردازش، صحت‌سنجی، خلاصه و بازنویسی شده است. هوشنگ هر روز با داده‌های جدید آموزش داده می‌شود و با نظارت دقیق انسانی و سردبیری دست‌اول در حال بهتر شدن است.
شما می‌توانید از چت‌بات و سایر ابزارهای هوشنگ به صورت رایگان استفاده کنید.
زمان انتشار:
۰۱:۳۰ - ۱۴۰۵/۰۳/۲۱