«شاید فردا»؛ روایتی از جستجوی حقیقت برای ناپدیدشدگان سوریه

مستند کوتاه «شاید فردا» با نگاهی عمیق به مقوله ناپدیدشدگان اجباری در سوریه، روایتگر تلاش‌های خستگی‌ناپذیر وفا مصطفی برای یافتن حقیقت درباره سرنوشت پدرش و هزاران قربانی دیگر این بحران انسانی است.

روایتی از انتظار و رنج

داستان وفا مصطفی با خاطرات کودکی و موسیقی ام‌کلثوم گره خورده است؛ ترانه‌ای که پرسش «آیا فردا تو را ملاقات خواهم کرد؟» را در ذهن او حک کرد. این پرسش، امروز به نمادی از انتظار برای هزاران خانواده در سوریه تبدیل شده است که عزیزانشان پس از بازداشت‌های خودسرانه از سال ۲۰۱۳ به بعد، دیگر بازنگشته‌اند.

ابعاد فاجعه انسانی

بر اساس گزارش‌های رسمی، بیش از ۱۷۷ هزار نفر در بازه زمانی ۲۰۱۱ تا ۲۰۲۵ در سوریه به‌صورت قهری ناپدید شده‌اند. این افراد اغلب در جریان بازداشت‌های خودسرانه توسط نیروهای امنیتی یا گروه‌های مسلح ربوده شده و در زندان‌های مخوف تحت شکنجه قرار گرفته یا جان باخته‌اند.

«من فقط همین یک پدر را داشتم و او رفته است. نمی‌توانم اجازه دهم او فراموش شود؛ چرا که او شایسته آن است که در یادها بماند.»

مستندی برای دادخواهی

مستند «شاید فردا» که با همکاری وعد الکاتب، کارگردان سرشناس، ساخته شده، فراتر از یک فیلم، ابزاری برای مستندسازی جنایات و زنده نگاه داشتن یاد قربانیان است. این اثر با تمرکز بر «خشونت انتظار»، ابعاد روانی و اجتماعی ناپدید شدن اجباری را بررسی می‌کند.

محورهای کلیدی مستند:

• مستندسازی خاطرات: تلاش برای ثبت وقایع در دنیایی که سعی در پاک کردن ردپای جنایات دارد.
• نقش زنان در دادخواهی: تأکید بر اینکه زنان پیشگامان جنبش‌های عدالت‌خواهانه برای یافتن عزیزان مفقود شده هستند.
• تداوم بحران: هشدار درباره اینکه با وجود تغییرات سیاسی، معضل ناپدیدشدگان اجباری همچنان به عنوان زخمی باز باقی مانده است.

این مستند که در جشنواره بین‌المللی فیلم مستند شفیلد به نمایش درآمده، یادآور این حقیقت تلخ است که مبارزه برای حقیقت و عدالت، فراتر از مرزها و زمان، همچنان در جریان است.