چالش‌های زیست‌محیطی در برداشت درختان شکسته جنگل‌های هیرکانی

چالش‌های زیست‌محیطی در برداشت درختان شکسته جنگل‌های هیرکانی

موضوع برداشت درختان شکسته و افتاده در جنگل‌های کشور، با استناد به ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم، به یکی از مباحث داغ میان نهادهای متولی و فعالان محیط زیست تبدیل شده است. در حالی که سازمان منابع طبیعی بر ضرورت این اقدام برای حفاظت از جنگل تاکید دارد، سازمان محیط زیست بر لزوم اخذ مجوزهای لازم و رعایت ضوابط اکولوژیک پافشاری می‌کند.

جزئیات قانونی و رویکرد اجرایی

بر اساس تبصره اول ماده ۳۶ قانون برنامه هفتم، بهره‌برداری از درختان ریشه‌کن، شکسته و افتاده ناشی از عوامل طبیعی نظیر طوفان، سیل یا برف سنگین، و همچنین درختان آفت‌زده غیرقابل احیا، صرفاً با تایید رئیس سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور امکان‌پذیر است. معاون امور جنگل این سازمان تصریح کرده است که این طرح به معنای بهره‌برداری چوبی نیست، بلکه در قالب بسته‌های حفاظتی و با هدف احیای جنگل اجرا می‌شود.

دیدگاه‌های متفاوت در مدیریت جنگل

هدف از این بسته حفاظتی، حفاظت و توسعه جنگل، جنگل‌کاری و توجه به تنوع زیستی و احیای جنگل است و نه بهره‌برداری از آن.

در همین حال، معاون محیط زیست طبیعی و تنوع زیستی سازمان حفاظت محیط زیست تاکید کرده است که واگذاری مسئولیت به سازمان منابع طبیعی، به هیچ عنوان به معنای معافیت از الزامات زیست‌محیطی نیست. به اعتقاد کارشناسان و فعالان این حوزه، حساسیت اکولوژیک جنگل‌های شمال ایجاب می‌کند که هرگونه مداخله در اکوسیستم جنگلی، با نظارت دقیق و در چارچوب ضوابط علمی صورت گیرد.

نگرانی‌های فعالان محیط زیست

برخی از فعالان حوزه منابع طبیعی نسبت به پیامدهای احتمالی این ماده قانونی هشدار داده‌اند. نگرانی اصلی این است که اجرای چنین طرح‌هایی ممکن است راه را برای سوءاستفاده‌های احتمالی و افزایش قاچاق چوب باز کند، به‌ویژه در شرایطی که در دهه اخیر، ممنوعیت خروج چوب به بهبود وضعیت جنگل‌ها کمک کرده بود.