نمی‌خواستم از مادر تنها یک تصویر نمادین بسازم

روایتی متفاوت از رنج و صبوری در سریال «مادران»

سریال «مادران» با نگاهی متفاوت به دوران پس از جنگ تحمیلی، به سراغ زنانی رفته است که سال‌ها با خاطرات و رنج از دست دادن فرزندانشان زندگی کرده‌اند. مسعود دهنوی، کارگردان این اثر، با هدف فاصله گرفتن از نگاه‌های نمادین و شعاری، تلاش کرده است روایتی انسانی و ملموس از زندگی مادران شهدا ارائه دهد.

تکیه بر واقعیت برای روایت‌های انسانی

دهنوی در انتخاب سوژه‌های این مجموعه به دنبال قصه‌هایی بوده که ریشه در زندگی واقعی دارند. او با اشاره به اقتباس یکی از قسمت‌ها از قصه زندگی مادربزرگ خود، تأکید می‌کند که هدف اصلی، برقراری ارتباط احساسی مخاطب با مادران و درک زندگی پشت سر گذاشته آن‌ها بوده است.

تجربه‌ای فرمی در روایت مادران

یکی از ویژگی‌های متمایز این سریال، استفاده از یک بازیگر برای نقش‌آفرینی در قامت چندین مادر است. دهنوی درباره این چالش فرمی می‌گوید:

«برای ما مهم بود که تفاوت‌ها را ببینیم، اما در نهایت روی نقطه مشترک همه آن‌ها یعنی مادری تأکید کنیم؛ مادرانی از اقشار مختلف جامعه که فرزندانشان برای دفاع از کشور رفتند.»

ارتباط با نسل جدید و جایگاه تلویزیون

کارگردان «مادران» با اشاره به دغدغه انتقال مفاهیم به نسل امروز، معتقد است که تلویزیون همچنان جایگاه خود را دارد و نباید تصویر جامعه را تنها در پایتخت یا فضای مجازی خلاصه کرد. او تأکید دارد که تولید اثر برای تلویزیون نیازمند در نظر گرفتن سلایق متنوع مخاطبان است تا در شأن مردم باشد.