«کشتارگاه»؛ بازخوانی شاعرانه از «عروسی خون» لورکا در تماشاخانه ایرانشهر

«کشتارگاه»؛ روایتی شاعرانه از زخم‌های پنهان انسان معاصر

نمایش «کشتارگاه» به نویسندگی و کارگردانی کاوه مهدوی، با نگاهی آزاد به جهان «عروسی خون» فدریکو گارسیا لورکا، در تماشاخانه ایرانشهر به اجرا درآمده است. این نمایش در دل فضایی که در ظاهر خشن به نظر می‌رسد، به واکاوی زخم‌های پنهان انسان معاصر و مفاهیم عشق، آیین و تکرار سرنوشت می‌پردازد.

نگاهی به جهان استعاری نمایش

کاوه مهدوی، کارگردان اثر، با تأکید بر اینکه «کشتارگاه» بیش از آنکه درباره خشونت باشد، نمایشی درباره عشق و شاعرانگی است، بیان می‌کند: «تلاش کردم به لایه‌های زیرین اثر لورکا نزدیک شوم؛ جایی که استعاره‌ها و نمادها در کنار روایت، معنا می‌سازند. کشتارگاه در وهله نخست به محله‌ای قدیمی در جنوب تهران اشاره دارد، اما به مرور به بستری برای طرح مفاهیم انسانی و اجتماعی تبدیل می‌شود.»

تولید در شرایط دشوار تئاتر

سامان خلیلیان، بازیگر و تهیه‌کننده نمایش، با اشاره به دشواری‌های تولید تئاتر در شرایط کنونی، می‌گوید: «آنچه این اثر را متمایز می‌کند، نگاه شاعرانه و عاشقانه‌ای است که در دل یک جهان تراژیک خلق شده است. نقش حاتم برای من چالش‌برانگیز بود، زیرا باید اقتدار و خشونت نهادینه شده در یک شخصیت هفتاد ساله را به تصویر می‌کشیدم.»

نقش‌های پیچیده و سکوت‌های معنادار

مهسا مهجور، بازیگر نقش «خیری»، درباره شخصیت خود می‌گوید: «خیری زنی است که پشت سکوت‌ها و زخم‌هایش، جهانی پنهان دارد. او برای بقا، پوست سختی بر تن کرده و در میانه یک تراژدی عاشقانه قرار گرفته است. در این نمایش، بسیاری از احساسات نه از طریق دیالوگ، بلکه با میمیک صورت و ژست‌های بدنی منتقل می‌شوند.»

تئاتر بیش از آنکه پاسخی ارائه کند، باید پرسش‌هایی را پیش روی تماشاگر قرار دهد تا او را به اندیشیدن وادار کند.