سقوط تدریجی گلداسمیت؛ زنگ خطری برای دانشگاه‌های بریتانیا

بحران در آموزش عالی بریتانیا؛ چرا گلداسمیت در آستانه فروپاشی است؟

دانشگاه گلداسمیت لندن، یکی از معتبرترین مراکز علمی بریتانیا در حوزه علوم انسانی و هنر، بار دیگر شاهد اعتصاب نامحدود کارکنان خود است. این اقدام واکنشی به سیاست‌های ریاضتی جدید مدیریت دانشگاه است که با هدف صرفه‌جویی ۲۲ میلیون پوندی، امنیت شغلی بیش از ۲۰ درصد از نیروی کار این مجموعه را به مخاطره انداخته است.

الگوی شکست‌خورده بازسازی ساختار

این سومین دور از طرح‌های «اصلاح ساختار» در پنج سال اخیر است. تجربیات پیشین نشان می‌دهد که این سیاست‌ها نه تنها مشکلات مالی را حل نکرده، بلکه دانشگاه را ضعیف‌تر کرده است. مدیریت دانشگاه با وجود بحران مالی، میلیون‌ها پوند را صرف مشاوران خارجی کرده است که به جای تقویت کیفیت آموزشی، بر کوچک‌سازی و کاهش هزینه‌های پرسنلی تمرکز داشته‌اند.

وضعیت بحرانی در سراسر بریتانیا

گلداسمیت تنها نمونه‌ای از یک بیماری فراگیر در سیستم آموزش عالی بریتانیا است. خصوصی‌سازی و تجاری‌شدن آموزش، دانشگاه‌ها را به سمت رقابت‌های مخرب سوق داده است. داده‌های زیر عمق این بحران را نشان می‌دهد:

تبعات نادیده گرفتن علوم انسانی

سیاست‌های فعلی با تمرکز بر سودآوری کوتاه‌مدت، رشته‌های علوم انسانی و هنری را هدف قرار داده‌اند. این در حالی است که این رشته‌ها ستون‌های تفکر انتقادی و فرهنگی جامعه محسوب می‌شوند. بسیاری از کارشناسان معتقدند که اولویت‌بندی دولت برای هزینه‌های نظامی به جای سرمایه‌گذاری در آموزش، این فاجعه آموزشی را تسریع کرده است.

«بحران فعلی نه یک اتفاق اجتناب‌ناپذیر، بلکه نتیجه مستقیم انتخاب‌های مدیریتی و سیاست‌های کلان دولتی است که آموزش را به جای یک حق عمومی، به یک کالای بازارمحور تبدیل کرده‌اند.»

در نهایت، تداوم این اعتصاب نشان‌دهنده اراده کارکنان برای حفظ کیفیت آموزش و مقابله با روند نابودی نهادهای علمی است. بدون تغییر در رویکرد کلان دولت و مدیریت دانشگاه‌ها، آینده آموزش عالی در بریتانیا همچنان در هاله‌ای از ابهام باقی خواهد ماند.