درگذشت لیدیا «تاتی» آلمیدا؛ نماد ۵۰ سال مبارزه مادران آرژانتینی برای عدالت

لیدیا «تاتی» آلمیدا، نماد برجسته مبارزه برای عدالت و حقوق بشر در آرژانتین که نیم‌قرن از عمر خود را صرف جست‌وجوی حقیقت درباره سرنوشت پسر ناپدیدشده‌اش کرد، در ۹۵ سالگی چشم از جهان فروبست.

رهبری نمادین در میدان مایو

آلمیدا به عنوان رئیس گروه «مادران میدان مایو» شناخته می‌شد؛ زنانی که از سال ۱۹۷۷ تاکنون، هر پنجشنبه در میدان مقابل کاخ ریاست‌جمهوری آرژانتین گرد هم می‌آیند تا خواستار روشن شدن سرنوشت فرزندانشان شوند که در دوران دیکتاتوری نظامی (۱۹۷۶-۱۹۸۳) به شکلی قهری ناپدید شدند.

داستان یک جست‌وجوی بی‌پایان

پسر او، آلخاندرو، در ژوئن ۱۹۷۵ توسط شبه‌نظامیان ضدکمونیست ربوده شد؛ واقعه‌ای که نه ماه پیش از کودتای نظامی رخ داد. با وجود تلاش‌های پنج‌دهه‌ای آلمیدا، سرنوشت نهایی آلخاندرو که دانشجوی پزشکی و شاعری جوان بود، هرگز مشخص نشد.

تغییر مسیر زندگی

آلمیدا که پیش از این به عنوان معلم فعالیت می‌کرد، در ابتدا تلاش کرد از طریق روابط نظامی خود به حقیقت دست یابد. اما مواجهه با واقعیت‌های تلخ دیکتاتوری و پیوستن به مادران دیگر، او را به چهره‌ای مقتدر در مبارزه با تروریسم دولتی تبدیل کرد. او در سال ۲۰۰۸ مجموعه‌ای از اشعار پسرش را که در دفترچه‌های خاطرات او یافته بود، منتشر کرد.

«به ما آموختی که عشق ورزیدن، مقاومت کردن است؛ تنها مبارزه‌ای که شکست می‌خوریم، مبارزه‌ای است که از آن دست بکشیم.» - بخشی از بیانیه مادران میدان مایو

میراثی ماندگار

آلمیدا تا آخرین روزهای حیات خود و پیش از آنکه بیماری او را از پای درآورد، به فعالیت‌های اجتماعی و دادخواهی ادامه داد. بسیاری از چهره‌های سیاسی آرژانتین، از جمله کریستینا فرناندز د کرشنر، رئیس‌جمهور پیشین، او را «مبارزی خستگی‌ناپذیر که به زندگی شرافت بخشید» توصیف کردند.