بحران خاموش در غزه: افزایش شدید کم‌شنوایی کودکان بر اثر انفجارها

کودکان غزه تحت تأثیر تداوم درگیری‌ها و امواج سهمگین انفجارها، با بحرانی خاموش اما ویرانگر دست‌وپنج نرم می‌کنند؛ افزایش نگران‌کننده آمار کم‌شنوایی و ناشنوایی در میان نسل جوان که آینده آن‌ها را در هاله‌ای از ابهام قرار داده است.

بحران شنوایی در میان کودکان

مطالعات میدانی و گزارش‌های نهادهای بهداشتی نشان می‌دهد که امواج انفجار ناشی از بمباران‌های مداوم، عامل اصلی آسیب‌های جدی به گوش داخلی، تروماهای مغزی و شوک‌های روانی در کودکان است. در حالی که پیش از شروع درگیری‌ها حدود ۲۰ هزار نفر در غزه با مشکلات شنوایی زندگی می‌کردند، این رقم اکنون به ۳۵ تا ۴۰ هزار نفر افزایش یافته است.

چالش‌های بقا در محیط ناامن

فقدان حس شنوایی برای کودکان در مناطق جنگی به معنای از دست دادن «سیستم هشدار» است. بسیاری از این کودکان به دلیل عدم توانایی در شنیدن صدای آژیرها، نزدیک شدن خودروها یا هشدارهای تخلیه، در معرض خطرات جانی مستقیم قرار دارند. والدین گزارش می‌دهند که کودکانشان به دلیل ناتوانی در تشخیص خطرات محیطی، بارها از حوادث مرگبار به سختی جان سالم به در برده‌اند.

موانع درمانی و محاصره پزشکی

دسترسی به خدمات درمانی برای این کودکان با موانع ساختاری جدی مواجه است:

• کمبود تجهیزات: محدودیت‌های اعمال شده بر واردات، تأمین سمعک، باتری و قطعات کاشت حلزون را با بن‌بست مواجه کرده است.
• تخریب مراکز توانبخشی: بسیاری از مراکز تخصصی گفتاردرمانی و شنوایی‌سنجی به دلیل آسیب‌های جنگی تعطیل شده‌اند.
• محدودیت خروج: جراحی‌های حیاتی مانند کاشت حلزون نیازمند اعزام به خارج از غزه است که با محدودیت‌های شدید تردد روبه‌روست.

«زمان برای این کودکان بی‌رحمانه می‌گذرد. پزشکان تأکید دارند که جراحی کاشت حلزون برای اثربخشی حداکثری باید پیش از ۵ سالگی انجام شود، اما در حال حاضر هیچ راهی برای خروج و درمان آن‌ها وجود ندارد.»

پیامدهای بلندمدت بر رشد و ارتباطات

کارشناسان حقوق معلولان هشدار می‌دهند که اگر مداخلات زودهنگام و امکانات توانبخشی فراهم نشود، نسل کاملی از کودکان غزه توانایی فراگیری زبان و برقراری ارتباط طبیعی با جامعه را از دست خواهند داد. این وضعیت، انزوای اجتماعی این کودکان را در آینده‌ای نزدیک تشدید کرده و آن‌ها را از چرخه‌های آموزشی و اجتماعی محروم خواهد ساخت.