کشف نخستین «قطعه فسیلی برآمدگی» توسط تلسکوپ جیمز وب

تلسکوپ فضایی جیمز وب با دستیابی به داده‌های جدید از مرکز کهکشان، پنجره‌ای تازه به سوی درک چگونگی شکل‌گیری راه شیری گشوده است. اخترشناسان با بررسی منطقه «Terzan 5»، پدیده‌ای موسوم به «قطعه فسیلی برآمدگی» را شناسایی کردند که دیدگاه‌های پیشین درباره ساختار کهکشانی را تغییر می‌دهد.

تغییر طبقه‌بندی Terzan 5

منطقه Terzan 5 که به دلیل تراکم بالای ستارگان و غبار کیهانی، مطالعه آن برای دانشمندان همواره دشوار بوده است، پیش‌تر به عنوان یک خوشه ستاره‌ای کروی طبقه‌بندی می‌شد. با این حال، ترکیب مشاهدات تلسکوپ جیمز وب و داده‌های آرشیوی تلسکوپ هابل نشان داد که این منطقه ساختاری بسیار پیچیده‌تر دارد.

دوره‌های تشکیل ستاره

برخلاف خوشه‌های کروی که معمولاً دارای یک جمعیت ستاره‌ای واحد و باستانی هستند، Terzan 5 حداقل چهار مرحله متمایز از شکل‌گیری ستارگان را تجربه کرده است:

اهمیت علمی قطعات فسیلی

«Terzan 5 آنچه ما اکنون قطعه فسیلی برآمدگی می‌نامیم، زیرا شبیه به توده‌های اولیه‌ای است که در شکل‌گیری برآمدگی مرکزی کهکشان نقش داشته‌اند.»

پژوهشگران معتقدند که در کیهان اولیه، دیسک‌های عظیم گازی به توده‌های کوچک‌تر تقسیم شده و ستارگان را شکل داده‌اند. این توده‌ها سپس به سمت مرکز کهکشان مهاجرت کرده و با ادغام در یکدیگر، برآمدگی‌های کهکشانی را ایجاد کرده‌اند. Terzan 5 به عنوان یک بقایای نادر، از این فرآیند تخریب در امان مانده و اکنون اطلاعات ارزشمندی را از گذشته دور کهکشان در اختیار اخترشناسان قرار می‌دهد.