عذرخواهی رسمی کلیسای انگلستان بابت نقش در جداسازی اجباری مادران و نوزادان

کلیسای انگلستان پس از دهه‌ها سکوت، سرانجام به طور رسمی بابت نقش خود در سیاست‌های بحث‌برانگیز جداسازی اجباری مادران و نوزادان در دهه‌های پس از جنگ جهانی دوم عذرخواهی کرد.

اعتراف به آسیب‌های تاریخی

سارا مولالی، اسقف اعظم کانتربری، با ابراز تأسف عمیق از رنج و ترومای تحمیل شده به هزاران مادر و کودک، اعلام کرد که این نهاد مذهبی در قبال رفتارهای صورت گرفته در مراکز وابسته به خود مسئول است. طبق گزارش‌ها، بین دهه‌های ۱۹۴۰ تا ۱۹۸۰ میلادی، صدها هزار نوزاد در بریتانیا از مادران خود جدا شده و برای فرزندخواندگی به زوج‌های دیگر سپرده شدند.

ابعاد سیستماتیک جداسازی

بر اساس تحقیقات انجام شده، کلیسا در اداره بیش از ۲۰۰ مرکز ویژه مادران و نوزادان نقش داشته است. این سیستم که در کنار نهادهای کاتولیک و «ارتش رستگاری» فعالیت می‌کرد، زنان مجرد را تحت فشار قرار می‌داد تا نوزادان خود را واگذار کنند. اسقف اعظم در این باره گفت:

«ما عمیقاً از دردی که به دلیل شیوه‌های تاریخی فرزندخواندگی در مراکز وابسته به کلیسای انگلستان به بار آمده، متأسفیم. بسیاری از زنان و دختران در آن دوران نه تنها از فرزندان خود جدا شدند، بلکه به عنوان نوعی تنبیه، مجبور به انجام کارهای سخت و طاقت‌فرسا بودند.»

واکنش‌های متفاوت بازماندگان

در حالی که برخی از قربانیان از این عذرخواهی به عنوان گامی برای تخلیه بار سنگین گناه و شرم تاریخی یاد می‌کنند، سازمان‌های حامی حقوق قربانیان دیدگاه متفاوتی دارند. گروه «جنبش فرزندخواندگان بزرگسال» با انتقاد از عدم ارائه پیشنهادهای عملی برای جبران خسارت، این بیانیه را ناکافی و حتی آسیب‌زا توصیف کرد.

خلاصه‌ای از وضعیت مراکز

کلیسای انگلستان اعلام کرده است که هدف از این بررسی، درک بهتر نقش خود در سیستمی بوده که تحت تأثیر فشارهای اجتماعی و قوانین سخت‌گیرانه آن زمان قرار داشت. با این حال، کلیسا تأکید کرد که در بسیاری از موارد، استانداردهای اخلاقی نادیده گرفته شده و فضای حاکم بر این مراکز، به جای شفقت، بر پایه قضاوت و رازداری بوده است.