ماراتن کام‌رادز: نماد استقامت و همبستگی در آفریقای جنوبی

ماراتن «کام‌رادز» به عنوان قدیمی‌ترین و بزرگ‌ترین اولتراماراتن جهان، بار دیگر در آفریقای جنوبی برگزار شد و ۲۰ هزار دونده را در مسیری دشوار میان دوربان و پیترماریتزبورگ به چالش کشید.

تاریخچه‌ای از استقامت و تحول

این رویداد که نخستین بار در سال ۱۹۲۱ با حضور تنها ۳۴ شرکت‌کننده آغاز شد، امروز به بخشی جدایی‌ناپذیر از فرهنگ آفریقای جنوبی تبدیل شده است. این مسابقه که مسیر آن هر سال میان دو شهر دوربان و پیترماریتزبورگ تغییر جهت می‌دهد، تنها در دوران جنگ جهانی دوم و همه‌گیری کرونا متوقف شده بود.

«آنچه به عنوان آزمونی برای استقامت فیزیکی مردان سفیدپوست آغاز شد، اکنون به نمادی از همبستگی ملی تبدیل شده است که در آن اقشار مختلف جامعه از کارگران تا مدیران در کنار یکدیگر می‌دوند.»

تغییرات اجتماعی و ورزشی

مسیر تحول این مسابقه با رویدادهای مهمی همراه بوده است:

• ۱۹۷۵: لغو تبعیض نژادی در مسابقه و صدور مجوز حضور برای زنان.
• ۱۹۷۶: آغاز پوشش تلویزیونی که تأثیر عمیقی بر اتحاد ملی داشت.
• ۱۹۸۹: پیروزی سام تشابالالا به عنوان نخستین دونده سیاه‌پوست فاتح این ماراتن.

تجربه شرکت‌کنندگان

دوندگان این مسیر طولانی، هر کدام انگیزه‌های شخصی متفاوتی دارند. ویلیام سلکا، یکی از شرکت‌کنندگان این دوره، تجربه خود را نه تنها یک چالش فیزیکی، بلکه مسیری برای عبور از بحران‌های شخصی و ادای احترام به خانواده‌اش توصیف می‌کند. در روز مسابقه، حدود ۹۱ درصد از دوندگان موفق شدند پیش از پایان مهلت ۱۲ ساعته، از خط پایان عبور کنند.

با غروب آفتاب و شلیک گلوله‌های پایان مسابقه، بسیاری از دوندگان با اشک و لبخند، فصل جدیدی از زندگی خود را پس از اتمام این ماراتن طاقت‌فرسا آغاز کردند.