سایه سنگین میراث بیلک-پیترسن بر فضای سیاسی کوئینزلند

سیاست‌های اخیر دولت کوئینزلند در حوزه‌های امنیتی، حقوق بومیان و آزادی‌های مدنی، بحث‌های داغی را پیرامون شباهت رویکردهای کنونی با دوران جنجالی «جان بیلک-پیترسن»، نخست‌وزیر سابق این ایالت، برانگیخته است.

بازگشت سایه گذشته بر فضای سیاسی

بسیاری از ناظران و فعالان مدنی، تصمیمات دولت فعلی را یادآور دهه‌هایی می‌دانند که از آن با عنوان دوران «دیکتاتور تپه‌نشین» یاد می‌شود. این مقایسه‌ها زمانی شدت گرفت که معترضان به پروژه‌های المپیک، با پلاکاردهایی در حمایت از بیلک-پیترسن در میادین حاضر شدند.

پروژه نامرئی‌سازی؛ حذف حمایت از بومیان

گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت کوئینزلند با حذف بودجه برنامه‌هایی نظیر «موری واچ» (Murri Watch) و به چالش کشیدن ادعاهای مالکیت بومیان، در حال اجرای استراتژی سازمان‌یافته‌ای برای کاهش حضور و صدای جوامع بومی است؛ روندی که توسط برخی از کارکنان دولت با عنوان «پروژه نامرئی‌سازی» توصیف شده است.

محاسبات سیاسی و شکاف میان مردم و دولت

دولت کنونی با تکیه بر محاسبات انتخاباتی، تمرکز خود را بر موضوعاتی نظیر هزینه‌های زندگی و جرم و جنایت گذاشته است. با این حال، کارشناسان معتقدند این رویکرد، دولتی را که در ظاهر میانه‌رو به نظر می‌رسد، به سمت محافظه‌کاری افراطی سوق داده است.

«بسیاری از تغییرات دولت بر این محاسبه ساده استوار است که این مسائل برای اکثر رای‌دهندگان حومه‌نشین و منطقه‌ای، حاشیه‌ای است و اولویت آن‌ها تنها جرم و هزینه زندگی است.»

چالش‌های پیش‌رو

دیوید کریسافولی، نخست‌وزیر کنونی، در تلاش است تا خود را با چهره‌های معتدل‌تری مانند فرانک نیکلین مقایسه کند، اما میراث سیاسی بیلک-پیترسن همچنان در میان بخش‌های راست‌گرای جامعه و حامیان مالی پرنفوذ زنده است. شکاف میان تصور عمومی از «دولت میانه‌رو» و اقدامات «محافظه‌کارانه» دولت، موضوعی است که می‌تواند در آینده نزدیک معادلات سیاسی کوئینزلند را تغییر دهد.