تلاش برای تکمیل «دن کیشوت»؛ میراث ناتمام اورسن ولز پس از ۷۰ سال احیا می‌شود

بیش از هفت دهه پس از ثبت نخستین فریم‌ها، پروژه بلندپروازانه اورسن ولز برای به تصویر کشیدن رمان کلاسیک «دن کیشوت» با تلاش گروهی از آرشیوداران برجسته سینمای اروپا در آستانه تکمیل قرار گرفته است. این اثر که ولز آن را «بچه» خود می‌نامید، اکنون با موافقت «اویا کودار»، شریک و همکار دیرینه این فیلم‌ساز فقید، در مسیر بازسازی قرار دارد.

تلاشی برای پیوند دادن قطعات یک موزاییک سینمایی

تیم مسئول بازسازی این فیلم به سرپرستی استیو ریامباو، کارشناس آثار ولز و مدیر پیشین آرشیو فیلم کاتالونیا، با چالش‌های فنی گسترده‌ای روبروست. این پروژه نیازمند تدوین ۳۰ ساعت فیلم‌برداری انجام‌شده در کشورهای مکزیک، ایتالیا و اسپانیا بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۷۶ است.

جزئیات فنی بازسازی

• رم: دیجیتالی‌سازی ۵۰ هزار متر نگاتیو در «چینه‌تکا ناتزیوناله».
• اسپانیا: بررسی ۵۰ هزار متر فیلم ۱۶ و ۳۵ میلی‌متری.
• فرانسه: تدوین ۸۰ دقیقه فیلم ۳۵ میلی‌متری موجود.

«ما قصد نداریم چیزی را اختراع کنیم یا با جلوه‌های ویژه شکاف‌ها را پر کنیم. هدف، نمایش نسخه اصلی تا حد ممکن است؛ مانند کار بر روی موزاییکی که برخی قطعاتش گم شده‌اند.» — استیو ریامباو

تفاوت‌های ساختاری با رمان سروانتس

این فیلم وفاداریِ مطلق به رمان میگل دِ سروانتس ندارد. ولز در بازنویسی خود، صحنه‌هایی را به شکلی خلاقانه تغییر داده است؛ برای نمونه، در حالی که در کتاب، دن کیشوت به تئاتر عروسکی حمله می‌کند، در فیلم، او در یک سینما در مکزیک به پرده نمایش یورش می‌برد تا قهرمان داستان را نجات دهد.

چشم‌انداز پایان پروژه

بخش عمده فیلم سیاه و سفید است، هرچند صحنه‌هایی از آن در آندلس به صورت رنگی ضبط شده است. با وجود ناقص بودن بخش‌هایی از صداگذاری، در بسیاری از سکانس‌ها از صدای خود اورسن ولز برای نقش‌های اصلی استفاده شده است. با توجه به پیچیدگی‌های روند بازسازی و نبود فیلم‌نامه کامل، پیش‌بینی می‌شود این پروژه تا سال ۲۰۲۸ به سرانجام برسد.