موفقیت ناسا در آزمایش جت مافوق صوت X-59؛ پایان عصر صدای مهیب دیوار صوتی

گامی بلند به سوی پروازهای مافوق صوت آرام

بیش از دو دهه پس از بازنشستگی هواپیماهای کنکورد، ناسا با پروژه X-59 در تلاش است تا رویای پروازهای مافوق صوت بر فراز خشکی را احیا کند. این جت تحقیقاتی که به «فرنکن‌جت» معروف است، به گونه‌ای مهندسی شده که به جای ایجاد صدای مهیب شکستن دیوار صوتی، تنها یک «تپ» ملایم ایجاد کند.

مهندسی برای کاهش آلودگی صوتی

طراحی متمایز این هواپیما، به ویژه بینی کشیده و باریک آن، برای شکستن و کنترل امواج ضربه‌ای طراحی شده است. در حالی که هواپیماهای مافوق صوت معمولی چندین موج ضربه‌ای ایجاد می‌کنند که به صورت یک صدای انفجار دوگانه به زمین می‌رسد، X-59 با توزیع یکنواخت این فشار، صدای آن را به حدود ۷۵ دسی‌بل کاهش می‌دهد.

ویژگی‌های فنی کلیدی:

• سیستم دید خارجی (XVS): به دلیل بینی بسیار بلند، خلبان فاقد پنجره مستقیم است و از نمایشگرهای 4K با واقعیت افزوده استفاده می‌کند.
• ترکیب قطعات: استفاده از قطعات هواپیماهای F-16، F-18 و F-117 برای کاهش هزینه‌های توسعه.
• موتور قدرتمند: بهره‌گیری از موتور سفارشی F414-GE-100 برای دستیابی به سرعت‌های مافوق صوت.

آزمایش‌های پروازی و آینده

در آخرین پروازهای آزمایشی، X-59 به سرعت ماخ ۱.۴ در ارتفاع ۵۵ هزار پایی دست یافت. ناسا در مراحل بعدی قصد دارد این هواپیما را بر فراز جوامع مختلف در سراسر ایالات متحده به پرواز درآورد تا بازخورد ساکنان را درباره صدای تولید شده بسنجد. این داده‌ها برای ارائه به سازمان‌های هوانوردی جهت تدوین استانداردهای جدید پروازهای مافوق صوت حیاتی خواهد بود.

هدف این است که استانداردی تعیین شود که ضمن حفظ نوآوری، از آرامش و امنیت عمومی روی زمین محافظت کند.