چرا حملات هوایی پاکستان علیه گروه‌های مسلح در افغانستان متوقف نمی‌شود؟

تداوم چرخه خشونت و ناکارآمدی حملات هوایی در مرزهای پاکستان و افغانستان

در پی حمله مسلحانه به پایگاه نیروهای رنجرز در کراچی که منجر به کشته شدن سه تن از نیروهای نظامی شد، پاکستان بار دیگر حملات هوایی گسترده‌ای را علیه آنچه مخفیگاه‌های گروه‌های مسلح در خاک افغانستان می‌نامد، آغاز کرده است. این تحولات، تنش‌های مرزی میان اسلام‌آباد و کابل را به سطح جدیدی از پیچیدگی رسانده است.

جزئیات عملیات نظامی و واکنش‌های دیپلماتیک

مقامات امنیتی پاکستان اعلام کردند که در عملیات‌های هوایی در استان‌های پکتیا، پکتیکا و کنر، ۲۵ تن از اعضای گروه‌های مسلح هدف قرار گرفته‌اند. همزمان، در یک عملیات زمینی در منطقه باجور، یکی از فرماندهان ارشد گروه جماعت‌الاحرار (JuA) کشته شد. این گروه که شاخه‌ای از تحریک طالبان پاکستان (TTP) محسوب می‌شود، مسئولیت حمله اخیر به کراچی را بر عهده گرفته است.

در واکنش به این تحولات، وزارت امور خارجه پاکستان سفیر کابل را احضار کرد و خواستار پایان یافتن استفاده از خاک افغانستان برای انجام حملات تروریستی شد. در مقابل، طالبان در کابل با رد این ادعاها، پاکستان را به هدف قرار دادن مناطق مسکونی و کشتار غیرنظامیان متهم کرده است.

جدول آماری حملات در پاکستان (۲۰۲۵)

چالش‌های راهبردی در مقابله با تروریسم

تحلیلگران مسائل امنیتی معتقدند که تکیه بر «سیاست فشار حداکثری» و حملات واکنشی، راه‌حل پایداری برای بحران امنیت داخلی پاکستان نیست. احسان‌الله تیپو مسید، کارشناس گروه‌های مسلح، بر این باور است که گروه‌هایی مانند جماعت‌الاحرار برای اثبات بقا و قدرت خود، به انجام حملات پرهزینه در مراکز شهری متوسل می‌شوند تا جایگاه خود را در میان سایر گروه‌های شبه‌نظامی تثبیت کنند.

«بدون یک راهبرد جامع که ضعف‌های حکمرانی را هدف قرار دهد، تکیه صرف بر استفاده از نیروی نظامی تنها به چرخه خشونت دامن می‌زند و نتایج ملموسی در کاهش تهدیدات به همراه نخواهد داشت.»

این بن‌بست دیپلماتیک و نظامی در حالی ادامه دارد که فشارهای اقتصادی و اجتماعی ناشی از این تنش‌ها، بر زندگی مردم در هر دو سوی مرز سایه افکنده است. کارشناسان هشدار می‌دهند که ادامه این مسیر بدون مذاکره و یافتن راهکارهای جایگزین، می‌تواند منجر به بی‌ثباتی‌های دامنه‌دار در کل منطقه شود.