وداع جامعه ادبی با سیمین‌دخت وحیدی؛ شاعر پیشکسوت انقلاب در خانه ابدی آرام گرفت

وداع با بانوی شعر انقلاب؛ سیمین‌دخت وحیدی در خانه ابدی آرام گرفت

آیین تشییع پیکر سیمین‌دخت وحیدی، شاعر برجسته و از طلایه‌داران شعر انقلاب اسلامی، با حضور جمعی از مدیران فرهنگی، اهالی ادب و دوستداران شعر در حوزه هنری انقلاب اسلامی برگزار شد. این مراسم فرصتی بود تا بار دیگر بر نقش تعیین‌کننده این شاعر در هموارسازی مسیر ادبیات انقلاب تأکید شود.

نقش‌آفرینی در روزهای سخت

غلامعلی حداد عادل، رئیس فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در این مراسم با اشاره به دوران دشوار دهه ۶۰، سیمین‌دخت وحیدی را از معدود شاعرانی دانست که در آن برهه حساس، با بصیرت و تعهد در عرصه‌های مختلف حضور داشت. وی خاطرنشان کرد که در آن زمان، تعداد شاعران متعهد به انقلاب انگشت‌شمار بود و حضور بانوانی چون وحیدی، سپیده کاشانی و طاهره صفارزاده، نقشی حیاتی در شکل‌گیری جریان شعر انقلاب ایفا کرد.

میراث ادبی و آموزشی

رضا اسماعیلی، از شاعران پیشکسوت، با توصیف وحیدی به عنوان معلمی دلسوز و مادرانه، تأکید کرد که او نه تنها در سرودن شعر، بلکه در تربیت نسل جوان شاعران زن نیز پیشگام بود. برگزاری جلسات نقد و بررسی در منزل شخصی و انتشار گزیده‌های شعر بانوان، بخشی از مجاهدت‌های فرهنگی او محسوب می‌شود. آثار این شاعر فقید به دلیل زبان نرم، لطیف و قابل‌فهم، همواره در میان مخاطبان جایگاه ویژه‌ای داشته است.

کارنامه ادبی سیمین‌دخت وحیدی

سیمین‌دخت وحیدی که در سال ۱۳۱۲ در جهرم متولد شده بود، در طول دوران فعالیت ادبی خود آثار متعددی را به جامعه فرهنگی تقدیم کرد. برخی از مهم‌ترین آثار او عبارتند از:

• مجموعه اشعار: یک آسمان شقایق، حس می‌کنم زندگی را، موج‌های بی‌قرار و هور.
• آثار گردآوری‌شده: در قاب گل‌ها، کوثر، چشم بیمار، غم دلدار، شعر جوان و از نگاه آینه‌ها.

«او در دوران جنگ تحمیلی، پابه‌پای رزمندگان در جبهه‌ها حضور داشت و حضورش قوت قلبی برای مدافعان میهن بود.»

این مراسم با قرائت پیام وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و نوحه‌خوانی در سوگ این شاعر انقلابی به پایان رسید تا یاد و نام او به عنوان یکی از ستون‌های ادبیات انقلاب اسلامی در حافظه تاریخی ملت ایران ثبت شود.