«واکه شاد»؛ شاخص طبقاتی در لهجه اهالی منچستر

یک مطالعه جدید زبان‌شناسی نشان می‌دهد که نحوه تلفظ «واکه پایانی» در کلماتی نظیر happy، baby و chilly در شهر منچستر، مرزهای طبقاتی را به وضوح ترسیم می‌کند.

واکه شاد؛ نشانگر طبقه اجتماعی

پژوهشگران دانشگاه لنکستر دریافته‌اند که اگرچه منچستر در دهه‌های اخیر دستخوش تغییرات گسترده اجتماعی و اقتصادی شده است، اما برخی ویژگی‌های لهجه این شهر، به‌ویژه در میان طبقه کارگر، با ثباتی قابل‌توجه باقی مانده‌اند.

بر اساس نتایج منتشر شده در نشریه Language Variation and Change، تفاوت‌های کلیدی در تلفظ به شرح زیر است:

• طبقه متوسط: تمایل به استفاده از تلفظ «happee» (با واکه کشیده‌تر) دارند.
• طبقه کارگر: تمایل به استفاده از تلفظ «happeh» (با واکه بازتر) دارند.

تأثیر قومیت و تغییرات اجتماعی

این مطالعه همچنین نشان می‌دهد که متغیرهای قومیتی در الگوهای گفتاری نقش دارند. به عنوان مثال، شهروندان جنوب آسیایی‌تبارِ طبقه کارگر در منچستر، بیشتر از تلفظ «happ-ee» استفاده می‌کنند، در حالی که شهروندان سیاه‌پوست و سفیدپوستِ همان طبقه اجتماعی، به طور سنتی از تلفظ «happ-eh» بهره می‌برند.

«این پژوهش نشان می‌دهد که گفتار محلی طبقه کارگر صرفاً تحت تأثیر تغییرات اجتماعی یا بازسازی‌های شهری از بین نمی‌رود؛ در شهری که با سرعتی بالا در حال تغییر است، لهجه‌ها همچنان بازتاب‌دهنده واقعیت‌های عمیق اجتماعی هستند.»

فشار برای تغییر لهجه

دانیل تورتون، استاد زبان‌شناسی دانشگاه لنکستر، معتقد است که توزیع لهجه‌ها اطلاعات بسیاری درباره ساختار جامعه به ما می‌دهد. وی تأکید می‌کند که افراد هنگام ورود به محیط‌های جدید، مانند دانشگاه یا فضای حرفه‌ای، اغلب تحت فشار برای تغییر لهجه خود قرار می‌گیرند تا با استانداردهای طبقه متوسط همخوانی پیدا کنند.

چالش‌های تغییر گفتار

تورتون معتقد است که برخی ویژگی‌های لهجه عمیق‌تر از آن هستند که به سادگی تغییر کنند:

• تغییرات سطحی مانند واکه «happy» برای بسیاری از افراد قابل مدیریت است.
• تغییرات ریشه‌ای (مانند تفاوت تلفظ کلمات strut و foot در شمال و جنوب انگلستان) برای کسانی که با آن بزرگ نشده‌اند، بسیار دشوار است.

با این حال، او نسبت به آینده خوش‌بین است؛ چرا که ظهور صداهای متنوع در پادکست‌ها، شبکه‌های اجتماعی و رسانه‌های نوین باعث شده است که مردم با لهجه‌های مختلف آشنا شوند و قضاوت‌های پیش‌فرض درباره نحوه صحبت کردن افراد کاهش یابد.