پیامدهای انفجار موشک نیو گلن؛ آیا ناسا باید به استارشیپ تکیه کند؟

پیامدهای انفجار نیو گلن و آینده ماموریت‌های ماه

انفجار فاجعه‌بار موشک نیو گلن در اواخر ماه مه، پرسش‌های بنیادینی را درباره مسیر پیش‌روی صنعت فضایی و برنامه‌های بلندپروازانه ناسا برای بازگشت به ماه ایجاد کرده است. در میزگرد تخصصی اخیر، کارشناسان به بررسی این حادثه و تاثیر آن بر ماموریت آرتمیس IV پرداختند.

چالش‌های فنی نسخه 9x4

بر اساس گزارش‌های فنی، معماری بلو اوریجین برای ماموریت‌های انسانی نیازمند چهار پرتاب از نسخه جدید و قدرتمندتر 9x4 است. این نسخه که دارای 9 موتور در مرحله اول و 4 موتور در مرحله فوقانی است، جایگزین نسخه 7x2 شده که ماه گذشته دچار سانحه شد. با این حال، افزودن موتورهای بیشتر نه تنها به معنای قدرت بالاتر، بلکه به معنای افزایش پیچیدگی‌های فنی است.

افزودن موتورها، طراحی را پیچیده‌تر می‌کند، نه ساده‌تر. تاریخچه پروژه‌های موشکی نشان می‌دهد که رسیدن به زمان‌بندی‌های اعلام شده بسیار دشوار است.

آیا استارشیپ تنها راه نجات است؟

با توجه به تخریب سکوی پرتاب 36A و تاخیرهای احتمالی، تحلیل‌گران معتقدند که اتکای کامل به استارشیپ اسپیس‌اکس برای پنج سال آینده، منطقی‌ترین و عملی‌ترین راهکار برای ناسا است. جدول زیر مقایسه وضعیت دو شرکت را نشان می‌دهد:

نتیجه‌گیری برای دهه جاری

کارشناسان تاکید دارند که تلاش برای پیچیده‌تر کردن ماموریت‌ها با استفاده از تجهیزات جدید در دو سال آینده، ریسک شکست را افزایش می‌دهد. در شرایط فعلی، تمرکز بر توانمندی‌های اثبات‌شده اسپیس‌اکس برای انجام اولین فرود انسانی، مسیر قابل‌اعتماد‌تری نسبت به توسعه موشک‌های جدید و غیرقطعی به نظر می‌رسد.