پیامدهای حذف وضعیت حفاظت موقت مهاجران بر بحران کمبود پرستار در آمریکا

سیاست‌های جدید مهاجرتی دولت ترامپ و تصمیم اخیر دیوان عالی آمریکا مبنی بر احتمال لغو وضعیت حفاظت موقت (TPS) برای اتباع هائیتی و سوریه، زنگ خطری جدی برای نظام سلامت و مراقبت از سالمندان ایالات متحده به صدا درآورده است.

بحران در کمین جمعیت رو به پیری آمریکا

ایالات متحده در حال تجربه سریع‌ترین رشد جمعیت سالمند در یک قرن اخیر است. پیش‌بینی می‌شود تا سال ۲۰۳۰، بیش از ۲۰ درصد از کل جمعیت این کشور را افراد ۶۵ ساله و مسن‌تر تشکیل دهند. با این حال، ظرفیت نیروی کار مراقبت‌کننده با این سرعت رشد نکرده و اکنون شکافی عمیق در تأمین کادر درمانی ایجاد شده است.

نقش حیاتی مهاجران در نظام سلامت

بر اساس گزارش انجمن ملی ارائه‌دهندگان خدمات سالمندی (LeadingAge)، مهاجران نقش غیرقابل انکاری در این بخش ایفا می‌کنند:

• مهاجران حدود ۱۶ درصد از کل نیروی کار آمریکا را تشکیل می‌دهند.
• ۳۰ درصد از مراقبان در مراکز نگهداری طولانی‌مدت، مهاجر هستند.
• نیروی کار مهاجر از حداقل ۱۶۳ کشور مختلف در این حوزه مشغول به فعالیت‌اند.
• مهاجران هائیتی به تنهایی ۷ درصد از این نیروی کار حیاتی را تأمین می‌کنند.

«بدون حضور این کارکنان، عملاً ارائه خدمات مراقبتی غیرممکن است. این افراد ستون فقرات خدماتی هستند که سالمندان و خانواده‌هایشان به آن وابسته‌اند.» - لیزا سندرز، نایب‌رئیس انجمن LeadingAge.

پیامدهای اقتصادی و عملیاتی

مراکز مراقبت از سالمندان برخلاف سایر کسب‌وکارها، امکان افزایش خودسرانه قیمت خدمات را ندارند، زیرا بخش بزرگی از بودجه آن‌ها توسط برنامه‌های دولتی مانند مدیکید (Medicaid) تأمین می‌شود. خروج ناگهانی کارکنان با وضعیت TPS، فشار مضاعفی بر کادر باقی‌مانده وارد کرده و ریسک کاهش کیفیت مراقبت، افزایش بیماری و عفونت در میان سالمندان را به همراه دارد.

چالش‌های حفظ نیروی کار

در حالی که نرخ خروج کارکنان جدید در این حوزه بسیار بالاست (۷۰ تا ۸۰ درصد در سه ماه اول)، جایگزینی نیروهای متخصص و باتجربه برای مراکز مراقبتی فرآیندی پرهزینه و زمان‌بر است. با محدود شدن توانایی قانونی مهاجران برای کار، این مراکز با چالش‌های جدی در ایالت‌هایی نظیر فلوریدا، ماساچوست و نیویورک مواجه خواهند شد.