درگذشت مارتا لیلارد؛ آخرین بازمانده آمریکایی استفاده‌کننده از ریه آهنی

پایان یک نماد؛ مارتا لیلارد در ۷۸ سالگی درگذشت

مارتا لیلارد، آخرین فرد شناخته‌شده در ایالات متحده که پس از ابتلا به بیماری فلج اطفال در کودکی، زندگی خود را با تکیه بر دستگاه ریه آهنی سپری کرد، در ۷۸ سالگی دار فانی را وداع گفت. او که نمادی از استقامت در برابر یکی از مهلک‌ترین بیماری‌های قرن بیستم بود، در ۲۶ ژوئن در اوکلاهما درگذشت.

زندگی در سایه دستگاه ریه آهنی

لیلارد در سن ۵ سالگی به ویروس فلج اطفال مبتلا شد. این بیماری که در آن دوران وحشت بسیاری در جامعه آمریکا ایجاد کرده بود، او را برای همیشه به دستگاهی فلزی وابسته کرد که با تغییر فشار هوا، به ریه‌های او برای تنفس کمک می‌کرد. با وجود این محدودیت، او با اراده‌ای مثال‌زدنی به تحصیل پرداخت و علی‌رغم پیش‌بینی پزشکان مبنی بر اینکه او بیش از ۲۰ سال عمر نخواهد کرد، تا ۷۸ سالگی به زندگی ادامه داد.

میراثی از امید و استقامت

خانواده لیلارد با تلاش‌های بی‌وقفه، شرایط سفر و حضور او در جامعه را فراهم کردند. خواهر او، سیندی مک‌وی، با اشاره به روحیه بالای مارتا می‌گوید: «او اشتیاق و انگیزه بالایی برای ادامه زندگی داشت و همیشه سعی می‌کرد بهترین استفاده را از عمر خود ببرد.» گزارش‌ها نشان می‌دهد که علاوه بر سندرم پس از فلج اطفال، عوارض ناشی از ابتلا به کووید-۱۹ نیز در مرگ او نقش داشته است.

نگاهی به تاریخچه فلج اطفال در آمریکا

در دهه ۱۹۵۰ میلادی، ریه‌های آهنی به نمادی از مبارزه با اپیدمی فلج اطفال تبدیل شده بودند. پیش از آنکه واکسن‌ها به طور گسترده در دسترس قرار گیرند، این بیماری سالانه هزاران کودک را فلج می‌کرد. وضعیت شیوع این بیماری در دهه‌های مختلف به شرح زیر بوده است:

او در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۱۳ درباره دستگاه ریه آهنی گفته بود: «وقتی به خوبی نفس نمی‌کشید، این دستگاه واقعاً شگفت‌انگیز است. این وسیله تفاوت اصلی را در زندگی من ایجاد کرد.»