قانون هیلزبورو؛ نماد انتقال قدرت از استارمر به برنهام در بریتانیا

آغاز دوران جدید در بریتانیا با تصویب قانون هیلزبورو

تصویب قانون «دفتر عمومی (پاسخگویی)» که به قانون هیلزبورو شهرت یافته است، نمادی از تغییر دوران در سیاست بریتانیا و انتقال قدرت از کی‌یر استارمر به اندی برنهام محسوب می‌شود. این قانون که با هدف ایجاد وظیفه قانونی برای صداقت مقامات عمومی و جلوگیری از پنهان‌کاری نهادی تدوین شده، پیوندی نمادین میان گذشته و آینده دولت حزب کارگر ایجاد کرده است.

تلاقی عدالت و سیاست

برای اندی برنهام، این لحظه بازگشتی به ریشه‌های سیاسی اوست. او در سال ۲۰۰۹ به عنوان وزیر فرهنگ وقت، در جریان سخنرانی در ورزشگاه آنفیلد به مناسبت بیستمین سالگرد فاجعه هیلزبورو، با خشم هواداران مواجه شد و از آن زمان پیگیر اجرای عدالت برای قربانیان بود. برنهام در مجلس عوام تأکید کرد که این قانون، بازآرایی دولت و انتقال قدرت از مقامات به دست مردم عادی است.

میراث پایانی استارمر

در حالی که برنهام برای تصدی مقام نخست‌وزیری آماده می‌شود، کی‌یر استارمر در هفته‌های پایانی حضور خود در قدرت، با انرژی مضاعفی به دنبال تثبیت میراث سیاسی خود بوده است. اقدامات اخیر دولت استارمر شامل موارد زیر است:

• اعلام ممنوعیت استفاده از شبکه‌های اجتماعی برای افراد زیر ۱۶ سال
• ارائه طرح بلندمدت سرمایه‌گذاری دفاعی
• مشارکت در بسته حمایتی ۹۰ میلیارد یورویی اتحادیه اروپا برای اوکراین
• امضای توافق‌نامه تجاری با سوئیس

انتقال قدرت در عمل

اگرچه استارمر در حال تکمیل وظایف خود است، اما نشانه‌های انتقال قدرت به‌وضوح در حوزه‌های مختلف دیده می‌شود. تعویق نشست «بازنشانی» روابط با اتحادیه اروپا به دلیل تغییر قریب‌الوقوع نخست‌وزیر و همچنین اتخاذ مواضع سخت‌گیرانه برنهام در قبال مهاجرت، از جمله تحولات این دوران گذار است. برنهام قرار است روز جمعه به طور رسمی رهبری حزب کارگر را بر عهده بگیرد و از روز دوشنبه کار خود را در مقام نخست‌وزیر بریتانیا آغاز کند.

این قانون نه تنها یک تغییر کلیدی است که استارمر و برنهام را به هم پیوند می‌دهد، بلکه تجسمی از آن چیزی است که دولت آینده برنهام بر آن متمرکز خواهد بود.