چرا پروژه موشک قابل بازیابی «آمور» روسیه به بن‌بست زمانی خورده است؟

تأخیر در تحقق رویای موشک قابل بازیابی روسیه

در حالی که کشورهای پیشرو در صنعت فضایی با سرعت به سمت توسعه فناوری‌های بازیابی موشک حرکت می‌کنند، اخبار جدید از روسیه نشان‌دهنده تداوم چالش‌ها در پروژه موشک «آمور-ال‌ان‌جی» (Amur-LNG) است. این موشک که به عنوان پاسخ روسیه به «فالکون ۹» اسپیس‌اکس معرفی شده بود، اکنون با تأخیرهای زمانی قابل‌توجهی روبروست.

وضعیت پروژه آمور

پروژه آمور که در سال ۲۰۲۰ رونمایی شد، با هدف استفاده از موتورهای متان‌سوز و قابلیت حمل ۱۰.۵ تن محموله به مدار طراحی شده است. در حالی که وعده اولیه برای پرتاب این موشک سال ۲۰۲۶ اعلام شده بود، گزارش‌های اخیر حاکی از آن است که این تاریخ تا سال ۲۰۳۱ میلادی به تعویق افتاده است.

برنامه تست‌های آزمایشی

دیمیتری بارانوف، از مقامات ارشد سازمان فضایی روسیه (روسکاسموس)، اعلام کرد که تمرکز فعلی بر ساخت یک نمونه آزمایشی (هاپر) است. بر اساس برنامه‌ریزی‌های جدید، تست‌های این نمونه برای سال ۲۰۲۸ پیش‌بینی شده است:

• تست اول: پرواز تا ارتفاع کمتر از یک کیلومتر و بازگشت به سکوی پرتاب.
• تست دوم: پرواز تا ارتفاع ۱۰ کیلومتری، خاموش و روشن کردن موتور و فرود با پایه‌های قابل استقرار.

«به نظر می‌رسد روسیه تا دو دهه پس از اولین فرود موفق یک موشک مداری توسط اسپیس‌اکس، همچنان در مسیر دستیابی به این فناوری گام برمی‌دارد.»

آینده سایوز-۲

موشک سایوز-۲ همچنان به عنوان اسب بارکش برنامه فضایی روسیه برای اعزام فضانوردان و محموله‌ها به ایستگاه فضایی بین‌المللی باقی مانده است. هدف بلندمدت روسکاسموس جایگزینی سریع این موشک با آمور است، اما با توجه به تغییرات پی‌درپی در جدول زمانی، تحقق این هدف در آینده نزدیک بعید به نظر می‌رسد.