تأثیر مخرب کاهش بودجه‌های مقابله با ایدز بر سلامت جهانی

تأثیر ویرانگر کاهش بودجه‌های مبارزه با ایدز بر سلامت جهانی

بر اساس گزارش جدیدی که قرار است در بیست‌وششمین کنفرانس بین‌المللی ایدز در برزیل ارائه شود، سیاست‌های جدید دولت آمریکا در کاهش بودجه‌های اضطراری مبارزه با ایدز (Pepfar)، پیامدهای فاجعه‌باری برای سلامت عمومی در سراسر جهان به همراه داشته است. این برنامه که از سال ۲۰۰۳ تاکنون جان بیش از ۲۶ میلیون انسان را نجات داده، اکنون با بحرانی بی‌سابقه روبروست.

ابعاد گسترده تعطیلی مراکز درمانی

بررسی وضعیت ۱۶۶ سازمان در ۴۶ کشور جهان نشان می‌دهد که بیش از نیمی از آن‌ها با ابطال بخشی از کمک‌های مالی خود مواجه شده‌اند. این تحولات منجر به پیامدهای زیر شده است:

• تعطیلی مراکز: بیش از ۱۷۰۰ کلینیک و مرکز خدمات‌رسانی در سراسر جهان تعطیل شده‌اند.
• بحران اشتغال: بیش از ۱۶ هزار نیروی کار متخصص و فعال در حوزه سلامت از کار بیکار شده‌اند.
• کمبود اقلام حیاتی: بسیاری از سازمان‌ها در تأمین دارو، کاندوم و تجهیزات آزمایشگاهی با ناتوانی مطلق روبرو هستند.

تغییر رویکرد سازمان‌های بین‌المللی

علاوه بر کاهش بودجه، سازمان‌های باقی‌مانده در چرخه حمایت مالی آمریکا ناچار شده‌اند برای انطباق با سیاست‌های جدید دولت آمریکا، تغییرات بنیادینی در ساختار خدمات خود ایجاد کنند. این تغییرات شامل محدودیت در فعالیت‌های مرتبط با حقوق باروری، برنامه‌های تنوع، برابری و شمول (DEI) و همچنین خدمات حمایتی برای گروه‌های آسیب‌پذیر است.

تحقیقات نشان می‌دهد که این اختلالات تنها یک پیش‌بینی نبوده و داده‌های میدانی، واقعیت تلخ عقب‌گرد در کنترل اپیدمی HIV را تأیید می‌کنند.

خطر بازگشت اپیدمی

کارشناسان هشدار می‌دهند که انحلال آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID) در ژوئیه ۲۰۲۵ و قطع گسترده کمک‌ها، ضربه‌ای سنگین به زیرساخت‌های بهداشتی جهانی وارد کرده است. با وجود معافیت‌های محدودی که برای خدمات حیاتی در نظر گرفته شده بود، اثرات زنجیره‌ای این کاهش بودجه عملاً مانع از ادامه فعالیت‌های پیشگیرانه در سطوح کلیدی شده است.