«مرگ تدریجی»؛ پیشروی «خط زرد» اسرائیل در نوار غزه

گسترش «خط زرد»؛ استراتژی جدید برای تغییر جغرافیای غزه

ارتش اسرائیل با جابجایی بلوک‌های بتنی موسوم به «خط زرد»، در حال تغییر مداوم مرزهای نظامی در نوار غزه است. این مرز که در ابتدا به عنوان نشانگرهای میدانی پس از آتش‌بس اکتبر گذشته تعیین شده بود، اکنون به ابزاری برای پیشروی و محدودسازی گسترده‌تر تبدیل شده است.

تغییرات آماری و میدانی

بر اساس گزارش‌های نهادهای ناظر، منطقه ممنوعه دسترسی که اسرائیل آن را «خط زرد» می‌نامد، تا ژوئن ۲۰۲۶ به ۶۴.۹ درصد از کل مساحت نوار غزه گسترش یافته است. این در حالی است که این رقم در ابتدای سال جاری میلادی ۵۳ درصد بود.

پیامدهای انسانی و تخریب زیرساخت‌ها

پیشروی این خط در مناطق مختلف از جمله دیرالبلح و زیتون، منجر به بروز فجایع انسانی شده است:

• آوارگی اجباری: ساکنان مناطق مرزی با تهدید مستقیم نظامی مجبور به ترک خانه‌های خود می‌شوند.
• نابودی معیشت: زمین‌های کشاورزی که منبع اصلی درآمد خانواده‌های فلسطینی بود، به طور کامل در مناطق تحت کنترل نظامی قرار گرفته‌اند.
• بحران خدمات شهری: مدیریت شهری غزه اعلام کرده است که دسترسی به نیمی از شهر، از جمله تاسیسات حیاتی آب و فاضلاب، به دلیل این پیشروی‌ها قطع شده است.

«این خط، مرز مرگ تدریجی است. هر بار که بلوک‌ها جابجا می‌شوند، خانه‌ها و زندگی‌های بیشتری زیر آوار می‌روند.»

تحلیل استراتژیک

کارشناسان سیاسی معتقدند که این جابجایی‌ها فراتر از یک اقدام نظامی موقت است. شواهد حاکی از آن است که اسرائیل با ایجاد پاسگاه‌های نظامی دائمی و گسترش تسلط سرزمینی، در حال پیاده‌سازی الگویی مشابه با وضعیت کرانه باختری پس از سال ۱۹۶۷ است تا حضور خود را به شکلی طولانی‌مدت تثبیت کند.